Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017



Γράφω. Πυρετωδώς. Ανάμεσα σε κούπες καφέ παρατημένες πάνω στο αγαπημένο μου σεκρετέρ που σκέφτομαι να βάψω μωβ μια μέρα, αλλά του δίνω λίγο χρόνο ακόμη σε αυτό το υπέροχο χρώμα του ξύλου με τα υπέροχα νερά του. 

Γράφω πυρετωδώς. Με έναν τρόπο είναι βασανιστικά. Με έναν τρόπο είναι ωραία. 

Γράφω και σκέφτομαι "καιρός ήταν" και αμέσως αμέσως "ναι, τώρα είναι ο καιρός". 

Σύντομα λοιπόν.