Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Καλό μήνα - Φεβρουάριος '16

Ήταν ένας πολύτιμος μήνας αυτός που πέρασε. 

Πολύτιμος δεν σημαίνει το (μονοσήμαντα) "καλός". 

Σημαίνει για πολλούς, επιστροφές σε πορείες επιβεβαίωσης με γνωστούς οδοδείκτες και γνωστές περατότητες. 
Σημαίνει για άλλους, άγνωστες φόρμες και διφορούμενες "εντάξεις" εν αμαρτία, προς χάρη της ζωής και της συνέχειας. 
Σημαίνει νοσταλγία για το οικείο που με τόσους τρόπους δεν υπάρχει πια, αλλά και μια γρήγορη λησμονιά υπό το βάρος (πιο) αιρετικών αποφάσεων και δράσεων.
Από τα ορθόδοξα μικρά της ανάγκης και της συνήθειας στα μεγάλα ενός ποιητικού πάθους, στο επίκεντρο μιας παραδοξολογίας χωρίς τέλος που διεκδικεί αναγνώριση και θέση στη ζωή. 
Από τον δημόσιο λόγο της σταθερής φωνής στις παύσεις της προσωπικής εξομολογήσης. 
Από την έξαψη της δημιουργίας που μοιάζει με ζωή στην ανεξιχνίαστη γοητεία του χάους που φέρει τη ζωή. 
Παρόλα αυτά, η δημιουργία δεν είναι το άπαν. Κι αυτό καθώς κάθε δημιούργημα εμπεριέχει την πλαστότητα ή την αυθεντικότητα που ο δημιουργός του φέρει. Μπορεί όμως να είναι μια απάντηση. Ναι, είναι "αξιολογικά" ανώτερη και χάρη σε αυτό επικαλύπτει και αποκρύπτει συχνά και τις υστερόβουλες και ιδιοτελείς προθέσεις του δημιουργού. Γιατί η δημιουργία είναι σκοπός βαθιά ιδιοτελής και υστερόβουλος.

"Με άλλα λόγια οι ανθρώπινες πράξεις ευσταθούν καθεαυτές, χωρίς να αναφέρονται σε οποιαδήποτε νόρμα στην οποία θα υποτάσσονταν, όπως τα μέσα υποτάσσονται στον τελικό σκοπό."

Ένας μήνας του χειμώνα πέρασε, αλλά για μένα ήταν ένας μήνας άνοιξης.