Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

May the force


Ήμουν μικρή και δεν ήξερα καθόλου από σινεμά. Αργότερα, νόμιζα ότι σινεμά είναι ή άξιζε να είναι, το γαλλικό σινεμά, ο ιταλικός νεορεαλισμός και κάτι τέτοια. Το πίστευα παρόλο που έβλεπα πολύ σινεμά, συνέχεια και διαφορετικά και απαιτητικά πράγματα. Ήμουν όμως μικρή ακόμη κι έτσι ακόμα δογματική, όπως συχνά γίνονται οι νέοι άνθρωποι όταν παθιάζονται με κάτι, όπως συχνά συμβαίνει με την τέχνη.  

Μέσα σ΄όλο αυτό, είχα τη μεγάλη τύχη να βλέπω σινεμά με έναν άνθρωπο που ήξερε από σινεμά. Ατέλειωτες συζητήσεις, ατέλειωτες πριν και μετά από κάθε ταινία και στα ενδιάμεσα, καθώς πολύ συχνά είχαμε δει όλες τις ταινίες της εβδομάδας και περιμέναμε να τελειώσει η εβδομάδα για να αλλάξουν οι ταινίες. Ταυτόχρονα μεγάλωνα και άλλαζα στάση. Λιγότερος δογματισμός. Πολλές ταινίες και στο εξωτερικό, πολλά φεστιβάλ, πολλά ειδικά αφιερώματα, πολύ διάβασμα πάνω στο σινεμά. Και ξανά πολλές ταινίες με λιγότερους και στη συνέχεια χωρίς δογματισμούς.

Το Stars Wars δεν το έμαθα φυσικά όταν προβλήθηκε η πρώτη του τριλογία, δεν είμαι τόσο μεγάλη. Συναντήθηκα μαζί του όταν η ανακοίνωση της δεύτερης τριλογίας ήταν παγκόσμιο κινηματογραφικό γεγονός και ένας ολόκληρος κόσμος και τρεις περίπου γενιές σινεφίλ κραύγαζαν ενθουσιασμένοι. Η Αόρατη Απειλή (1999) 16 χρόνια μετά την πρεμιέρα της προηγούμενης ταινίας Η Επιστροφή των Τζεντάι.


Οι κίνδυνοι της Γαλαξιακής Δημοκρατίας, οι ακατανόητοι Τζεντάι, ένα φανταστικό, μοναστικό, πανάρχαιο ειρηνευτικό τάγμα σε σύνδεση με τη Δύναμη, ο απρόσμενος Γιόντα, τα φωτόσπαθα, οι περιπέτειες στην έρημο του Τατουίν, το διαστημόπλοιο Millenium Falcon και φυσικά ο Νταρθ Βέιντερ! Μία ολόκληρη κοσμολογία, ένα ολόκληρο σύμπαν! Τι παραπάνω να ζητήσει κανείς!



Εμένα αρχικά μου άρεσε  ο Qui-Gon Jinn και νομίζω ότι καμιά δεν θα μπορούσε να αντισταθεί σε αυτόν τον πανύψηλο ιρλανδό Λίαμ Νίσον ως Τζεντάι, με της ιαπωνικής έμπνευσης ρούχα και ονομασία τους. Αλλα καθώς έπεσε ηρωικά και γενναία αλλά πάρα πολύ σύντομα, βρήκα μια υπέροχη παρηγοριά στον Όμπι - Ουαν Κενόμπι με την εντυπωσιακή προσωπική ιστορία. 
Ένας νεαρός Τζεντάι επαναστατικός, πεισματάρης, σαρκαστικός, που εξελίχθηκε σε έναν από τους Δασκάλους Τζεντάι θρυλικού κύρους!!! Παρά τη προτίμησή του στη διπλωματία ο Δάσκαλος Κενόμπι ήταν γνωστός ως ένας από τους μέγιστους ξιφομάχους και χρήστες της δύναμης που είχε δει ποτέ το τάγμα και ο απόλυτος κύριος της Μορφής ΙΙΙ (Σορέσου) μάχης με φωτόσπαθο, γράφουν ακόμη και οι εγκυκλοπαίδειες για αυτόν!



Και φυσικά ο Νταρθ Βέιντερ, η εμβληματική αυτή μορφή, ο εκπεσών Τζεντάι, ο αντίπαλος της Δύναμης και του Φωτός, το απόλυτο σκοτάδι, το απόλυτο Κακό, με τον κεντρικό ρόλο που το Κακό πάντα καλείται να παίξει σε κάθε κοσμολογία. Α, ο Νταρθ Βέιντερ! Ένα θα είχα μόνο να πω για αυτόν, "Μ΄αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθιά απ΄την πληγή του."


Το σινεμά είναι μία πολύ σπουδαία τέχνη αναμφίβολα και άλλαξε τη σύλληψη του κόσμου με τρόπο καθοριστικό. Μέσα από τις κοσμολογίες της, αλλά και τις στιγμές της, τις προσωπικές ιστορίες και τις μεγάλες αφηγήσεις, μου έμαθε να βλέπω τη ζωή, να αντιλαμβάνομαι καλύτερα, να συνδιαλέγομαι με το συναίσθημά μου, να απομονώνω τα κάδρα, να συνθέτω την εικόνα και να έχω πάντα στο μυαλό μου ότι υπάρχουν "και άλλα", πάνω και κάτω από το κάδρο, δεξιά κι αριστερά του και ότι "εμείς" βλέπουμε μόνο ένα μέρος από μία ιστορία που έχει αρχίσει πριν και θα συνεχιστεί μετά. Ακριβώς όπως και η ζωή. 


Καθώς αύριο προβάλλεται το νέο Star Wars, τι άλλο?   May the Force be with you.