Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Ψάχνω κάθε χρονιά να βρω κάτι διαφορετικό για αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων. Πιο "απαιτητικό".  Αλλά εξίσου παραμυθένιο.

Δεν βρήκα ποτέ.

Οι παιδικές μου καταγραφές μάλλον το καθιστούν αδύνατο. Αυτή ήταν πάντα η μουσική των παιδικών μου χρόνων αυτές τις μέρες και με ακολουθεί σε όλη την ενήλικη ζωή μου.


Έτσι φέτος είπα να σταματήσω να ψάχνω. Να αποδεχτώ ότι αυτό είναι. Ότι αυτό είμαι.



Το Βαλς των Λουλουδιών λοιπόν, Καρυοθραύστης Πράξη Β΄.


Το τρίτο και τελευταίο μπαλέτο που έγραψε προς το τέλος της ζωής του ο Τσαϊκόφσκι, πλημμυρίζει με μια μοναδική αίσθηση ξεγνοιασιάς και αθωότητας, χωρίς να διαφαίνεται η δυστυχία που βασάνιζε τον Τσαϊκόφσκι εκείνη την εποχή όπως και σε ολόκληρη τη ζωή του. Έργο πλούσιο σε μελωδία και ρυθμό, έργο παραμυθένιο, άψογο από τεχνική άποψη, με πολλά όμορφα και όμορφα τοποθετημένα δραματικά στοιχεία, δεν κατάφερε να γοητεύσει στην πρεμιέρα του (θέατρο Μαριίνσκι Αγία Πετρούπολη Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 1892) κοινό και κριτικούς οι οποίοι διαπίστωσαν "έλλειψη δημιουργικότητας και φαντασίας στο νέο μπαλέτο".


Στο Βαλς των Λουλουδιών, μια υπέροχη καντέντσα που παίζει η άρπα αρχίζοντας διστακτικά με διογκωμένα γκλισάντι και με τη μελαγχολική και επιφυλακτική μελωδία απ’ τα κόρνα να αντισταθμίζεται από τα ελαφρύτερα ξύλινα πνευστά. Η εσκεμμένα καθυστερημένη είσοδος των εγχόρδων επιτείνει την κορύφωση της αναμονής της βασικής μελωδίας. Τα τσέλα αναλαμβάνουν μια δευτερεύουσα μελωδία και τα φλάουτα μιμούνται την κατάδυση των πουλιών, αποδυναμώνοντας τη συναισθηματική φόρτιση του σημείου.
Και κάπου μέσα σε αυτήν την αποκάλυψη της ομορφιάς και της αθωότητας κάτι που ακούγεται δραματικό, κάτι που μοιάζει με θλίψη αναδύεται από το βάθος για λίγο. Μόνο για λίγο, όπως συχνά συμβαίνει στο βάθος ενός πολύ χαρούμενου προσώπου. Για τόσο λίγο, που νομίζεις ότι σου φάνηκε...

Αμέσως μετά ο Πρίγκιπας χορεύει με την Κλάρα το γνωστό Pas de Deux (σκηνή 14).


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Εύχομαι τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σας να χορέψετε αυτό το βαλς με/σε αυτήν την υπέροχη, μοναδική αθωότητα που αναδύει.