Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

...ξένο προς το ανθρώπινο σώμα κι αχρείαστο



Θέλω πάντα να πιστεύω - συνεχίζω να το προσπαθώ και να το πιστεύω ακόμα κάθε φορά - ότι ο άνθρωπος που φορούσε αυτό το σωσίβιο κατάφερε να βγει από τη θάλασσα σώος. Ότι πέταξε γρήγορα - γρήγορα, γεμάτος έστω και πρόσκαιρη ανακούφιση, αυτό το σωσίβιο που έπαψε μεμιάς να είναι εργαλείο σωτηρίας κι έγινε ένα ξένο προς το ανθρώπινο σώμα κομμάτι κι αχρείαστο. Κι ύστερα, έτρεξε να αγκαλιάσει τους δικούς του ανθρώπους που βγήκαν και αυτοί σώοι...

Είναι μια σκέψη που τη διαλέγεις...

Όπως όλες τις σκέψεις σου εξάλλου...

               Σάμος -  Νοέμβριος 2015 όλα συνεχίζονται...