Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Η "επόμενη μέρα" έφτασε - Ειδομένη ώρα μηδέν


Η επόμενη μέρα για το προσφυγικό έφτασε.

Ήρθε να συναντήσει την αλήθεια των φωνών (μας) που τόσο καιρό μιλούσαν με πάθος και δύναμη για αυτήν. Σαν μικρό κενό μοιάζει, αλλά πολύ μικρό, που συμβαίνει πάντα και δεν σημαίνει ότι δεν εμπεριέχει τίποτα όταν η "επόμενη" μέρα", η διάδοχη κατάσταση φτάνει και γίνεται παρούσα συνθήκη. 

Η κατάσταση στην Ειδομένη είναι από χτες τεταμένη. Με 5.500 πρόσφυγες, η σημερινή πρωινή πληροφόρηση μιλάει για 8.000, να βρίσκονται εκεί, χωρίς δυνατότητα διέλευσης, καθώς αυτή έχει διακοπεί εξαιτίας του "άτυπου" όπως το χαρακτηρίζουν αλλά παράνομο είναι, pushback που έχουν ακολουθήσει οι αρχές της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας. 

Η απόφαση της Σλοβενίας, της Κροατίας και της Σερβίας να προχωρήσουν σε έναν αυθαίρετο, κατά προτίμηση και χοντροειδή διαχωρισμό, αναγνωρίζοντας ως πρόσφυγες με βάση την εθνικότητα (Σύριοι, Ιρακινοί, Αφγανοί) ήταν ένας αστάθμητος παράγοντας που άλλαξε το παιχνίδι μέσα σε μια στιγμή. Αλλά σ΄αυτό το "παιχνίδι" όπου οι ανθρώπινες αξίες και οι αξίες δικαίου βάλλονται με τόσο κακοποιητικό τρόπο, σταθεροί παράγοντες δεν υπάρχουν. Το τοπίο αλλάζει από στιγμή σε στιγμή συνθέτοντας ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και ιλλιγιώδες περιβάλλον για όλους.

Πρόσφυγες που δεν προέρχονται από την Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ επιστρέφουν σταδιακά προς τα σύνορα της Ειδομένης, κάποιοι που έχουν ήδη επιστρέψει λόγω του pushback έχουν εγκλωβιστεί εκεί, ενώ συνεχίζουν να καταφθάνουν νέα λεωφορεία με πρόσφυγες από την Αθήνα. Το βράδυ πέρασε με ένταση, με αφγανούς ξαπλωμένους στις γραμμές του τρένου, με τους ανθρώπους να έχουν διαχυθεί στα χωράφια και στα σπίτια του χωριού, με άλλους - περίπου 4.000 υπολογίζονται - να έχουν περάσει κατά ομάδες από άλλα σημεία της συνοριογραμμής χωρίς καταγραφή. 

Η ΠΓΔΜ έχει παρατάξει άρματα μάχης στη συνοριακή γραμμή και υδροφόρες με μάνικες και η ελληνική πλευρά έχει ενισχύσει την εκεί παρουσία της με τρεις διμοιρίες ΜΑΤ.
Η εμπορική αμαξοστοιχία έχει ήδη κάνει τρεις προσπάθειες να περάσει από το πρωί, αλλά στάθηκε αδύνατο, από τον πολύ κόσμο που σκαρφαλώνει πάνω της προσπαθώντας να περάσει και τον κόσμο που βρίσκεται πάνω στις γραμμές του τρένου και δεν μετακινείται.


Το κρίσιμο σημείο που δεν μπορεί να αποφευχθεί, ακόμη και αν αναβάλλεται, είναι εκείνο όπου θα δοθεί εντολή να περάσουν μόνο Σύριοι, Ιρακινοί, Αφγανοί, ή ούτε και αυτοί. Τι θα γίνει τότε? Η εκδοχή να υπάρξουν θύματα από πυρά δεν μπορεί να αποκλειστεί. 


Έτσι η επόμενη μέρα έφτασε. Η μέρα όπου ο κόσμος αυτός δεν θα περάσει για να συνεχίσει την
πορεία του. 
Η επόμενη μέρα έφτασε για την ΠΓΔΜ καθώς τις επόμενες μέρες θα έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες για την ύψωση ενός συρμάτινου φράχτη στο ύψος της Ειδομένης, έναν ακόμη στην ιστορία αλλά και στο παρόν της Ευρώπης.

Η επόμενη μέρα έφτασε και για την Ελλάδα.

Η Θεσσαλονίκη αρχικά θα δεχτεί τους ανθρώπους που δεν θα μπορούν πλέον να παραμείνουν στην Ειδομένη. Κέντρα υποδοχής δεν υπάρχουν και ούτε κάποια εξέλιξη στο βασικό θέμα της στέγασης. Ζητούμενο είναι τι θα γίνει με τους πρόσφυγες που βρίσκονται ακόμη στα  νησιά, είτε φτάσουν στην Αθήνα, είτε όχι. 

Συνολικό σχέδιο υποδοχής δεν υπάρχει, επιμέρους και κατά τόπους επίσης δεν υπάρχει. Είμαστε μόνο εμείς και ότι εμείς φέρουμε. Ότι φέρουμε ως άνθρωποι και κοινωνίες ανθρώπων. Είμαστε εμείς με την ανθρωπιά μας, την αλληλεγγύη μας, την προσήλωση στην προστασία της ζωής, της ελευθερίας, της ισότητας, της αξιοπρέπειας. Είμαστε εμείς και ότι εμείς φέρουμε. Και στην κρίσιμη αυτή στιγμή ο καθένας μας ατομικά και συλλογικά θα καταθέσει ότι φέρει σε αυτήν την σκληρή αναμέτρηση.