Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Πάμπλο




"Συνάντησα έναν άνδρα. Ήταν η μεγαλοφυία. Ήταν η ζωή. Ήταν ο σπαραγμός. Μου ζήτησε να τον ακολουθήσω χωρίς να κοιτάξω πίσω μου, κι αν σήμερα επιστρέφω σε αυτό που υπήρξε ο έρωτάς μας, το κάνω γιατί εκείνος έχει μόλις πεθάνει. Τον έλεγαν Πάμπλο Πικάσο.


Ήταν ένας έρωτας τρελός. Κι όταν ο έρωτας ξεθώριασε απέμεινε μονάχα η τρέλα. 
Ο Πικάσο με σχεδίασε με μια τρυφερότητα σαν να έπλεκε δαντέλα και με ζωγραφισε σε όλες μου τις φάσεις. Έβαλε τον αιώνα να κλαίει μέσα από τα μάτια μου. Μ΄ έριξε μέσα στη Γκερνίκα. Με ώθησε να βγάλω τη γλώσσα μου σ΄ όλη τη φρίκη του πολέμου. Μου έδωσε την αθάνατη ομορφιά που έχουν οι εικόνες στα μουσεία μας. Μου χάρισε την ηδονή και την καταστροφή. 

Λένε πως με άκουσαν να ισχυρίζομαι πως μετά τον Πικάσο δεν υπήρχε πια παρά μόνο ο Θεός. Δεν θυμάμαι να το είπα ποτέ, αλλά δεν έπαψα ούτε στιγμή να το σκέφτομαι..." 

Nicole Avril, "Moi, Dora Maar" (Ed. Plon, 2002)

* Πάμπλο Πικάσο, γεννήθηκε 25 Οκτωβρίου 1881, Μάλαγα, Ισπανία.