Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Η ζωή στη συνοριακή γραμμή της Ειδομένης συνεχίζεται...

[...] Η ζωή στη συνοριακή γραμμή της  Ειδομένης συνεχίζεται, καθώς οι πρώτες βροχές δεν μπορούν να τη σταματήσουν. 

Το πέρασμα των συνόρων μοιάζει τώρα να υπακούει περισσότερο στο συμφωνημένο από την Ελλάδα και τη Fyrom δεκαπεντάλεπτο. 

Ο χώρος έχει αποκτήσει μεγάλες σκηνές που μπορούν να προφυλάξουν από τη βροχή και το κρύο αυτές τις χιλιάδες κόσμου που συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να φτάνουν με κάθε τρόπο.

Κάποια μεταλλικά χωρίσματα  δείχνουν τη διαδρομή που είναι ταυτόχρονα και η διαδικασία που ακολουθείται. Όταν φτάνει ένα λεωφορείο  οι Σύριοι πρόσφυγες οδηγούνται μέσα σε αυτές τις μεγάλες σκηνές, τους δίνουν νερό ένα σάντουιτς, τους χωρίζουν σε ομάδες των 50 ατόμων και τους ρωτούν εάν έχουν ανάγκη από γιατρό. Τα παιδιά της Ύπατης Αρμοστείας φαίνεται να τα καταφέρνουν καλά.

Ομάδες και μεμονωμένα άτομα συνεχίζουν να φέρνουν τα κατάλληλα είδη, τα οποία αποθηκεύονται άμεσα και  στη συνέχεια οργανώνεται η διανομή τους.

Η διαμόρφωση του χώρου, η ύπαρξη μιας διαδικασίας και η παρουσία των μεγάλων μεγάλων διεθνών οργανώσεων δίνει στους πρόσφυγες ένα αίσθημα ασφάλειας και οι εντάσεις έχουν υποχωρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αλλά και οι ίδιοι δείχνουν πολύ καλύτερα. Το ταξίδι με τα πλοία από τα νησιά στον Πειραιά και ύστερα στην Ειδομένη - αντί με όποιον άλλον τρόπο - τους προφυλάσσει από ακόμη περισσότερες κακουχίες. Δείχνουν ανακουφισμένοι, πιο αισιόδοξοι και έχουν λιγότερα τραύματα. Αναμφίβολα όλα όσα έζησαν μαζί με αυτό το ταξίδι, θα μείνουν χαραγμένα μέσα τους και πάνω τους, αλλά αυτό το ταξίδι στη σωτηρία πρέπει να ολοκληρωθεί. Και ύστερα θα έρθει ο καιρός που όλα αυτά θα πάρουν τη θέση τους στη ζωή τους και στις ζωές μας.

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν ακόμα, αλλά για να συνεχίσουμε, είναι ανάγκη να αναγνωρίζουμε και όλα αυτά που έχουν ήδη γίνει.

Η ζωή στη συνοριακή γραμμή της Ειδομένης συνεχίζεται περιμένοντας τον χειμώνα. Με λίγο φόβο, αλλά με την ίδια δυνατή ελπίδα. Και αυτό είναι που μετράει.