Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Η αναγνώριση της κρίσης στην Ελλάδα ως ανθρωπιστική


Πρόκειται για ένα άρθρο που το δούλευα στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό, σχεδόν από πέρσυ που είχα πρωτοδημοσιεύσει στην Guardian τη θέση μου ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης. Το θέμα είχε πάρει μεγάλη έκταση, αναδημοσιεύτηκε σε  πολύ μεγάλα ξένα ΜΜΕ και σε ελληνικά. 

Κι ήταν πράγματι αλήθεια ότι πρώτοι εμείς, οι άνθρωποι των διεθνών "πεδίων δράσης" αντιληφθήκαμε αυτό που συνέβαινε στην Ελλάδα ως ανθρωπιστική κρίση, γιατί την είχαμε δει και αλλού, είχαμε ζήσει και δουλέψει με αυτήν, μπορούσαμε να τη διακρίνουμε και ξέραμε τι βλέπαμε. Ήταν η γνώμη του "ειδικού", ήταν αυτό που η εμπειρία μας έδειχνε ολοκάθαρα. 
Στη συνέχεια η θέση αυτή υιοθετήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και δυστυχώς καθώς η κρίση βάθαινε μπήκε στον πολιτικό λόγο και στην πολιτική ζωή αποδίδοντας αυτό που συνέβαινε στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά έλειπε το θεωρητικό υπόβαθρο. Ίσως όχι το "γιατί" στο οποίο θα μπορούσαν να συνηγορήσουν δείκτες και μεγέθη, όσο το "πως". 
Τον καιρό που μεσολάβησε καμία παραπέρα επεξεργασία σχετικά με το "πως" δεν υπήρξε. Κι έτσι το σκεφτόμουν συνεχώς.

Εδώ και καιρό δουλεύω το θεωρητικό υπόβαθρο αυτής της θέσης και την τεκμηρίωσή του, για ένα λεπτομερές και εκτεταμένο άρθρο στο βρετανικό περιοδικό CITY. Το κομμάτι που δημοσιεύεται στην Iskra αποτελεί λίγες σύντομες σκέψεις πάνω σε αυτό το πλαίσιο στην κατεύθυνση του πολιτικού.


http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=18436%3Apolitaki-krisi&catid=71%3Adr-kinitopoiisis&Itemid=278