Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Σημαντικό vs ζωτικό


- Τελικά, ίσως να είναι και η πιο τρομαχτική φράση στον κόσμο, είπε χαμογελώντας.
Ο ήλιος ζεστός κιτρίνιζε το μεσημέρι και η θάλασσα ήταν ήρεμη. Περίεργες φάτσες περπατούσαν ράθυμα, ή κάθονταν στα σκιερά σκαλιά πίνοντας μια μπύρα. Η μουσική ήταν δυνατή και γέμιζε με έναν εξαίσιο τόνο ζωής τον ανοικτό χώρο.
- Ποια απ΄όλες?
- Είναι πολλές? 'Εχει γεμίσει ο κόσμος τρομακτικές φράσεις και δεν το ξέρω, ξαναρώτησε γελώντας.
- Για κάποιους ήταν πάντα γεμάτος τρομακτικές φράσεις, της απάντησε. Λοιπόν, ποια απ΄όλες?
- Τι μικρός που είναι ο κόσμος, αυτή. Αυτή η στενότητα που αναδύει μπορεί να με σκοτώσει! Και καθώς το είπε αυτό συνέχισε να γελάει δυνατά απολαμβάνοντας τον ήλιο.
- Α, μόνο για αυτούς που θέλουν πάντα να φεύγουν, της απάντησε χαμογελώντας.
- Τουσέ! του είπε γελώντας ακόμη πιο δυνατά. Δεν εννοούσα αυτό, αλλά ήταν καλό! Και η δικιά σου τρομακτική φράση ποια είναι, τον ρώτησε.
- Τι εννοούσες?

Το 1ο "Tattoo Convention" ήταν αντάξιο της φήμης του και της πόλης. Καθώς κοιτούσε δεξιά κι αριστερά αναγνώριζε γνωστές φάτσες από τον κόσμο του τατού, διάσημες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Αυτός κάνει εξαιρετικές επικαλύψεις σε παλιά τατού, αυτός δουλεύει πολύ καλά τις σκιές, αυτός έχει εξαιρετική προοπτική και αυτός φοβερή αντίληψη στη σύνθεση χρωμάτων. Ο Μαυρίδης - οργανωτικός νους - απασχολημένος έδινε συνέντευξη, εκκεντρικές εμφανίσεις με τατού - μανίκια τριγύριζαν στο χώρο και περίεργα κεφάλια σε κοίταζαν αδιαφορώντας.
- Τι κάνεις εδώ? Τι κάνεις εσύ σε ένα συνέδριο τατού? τον ρώτησε. Μη μου πεις ότι το σκέφτεσαι!
- Όχι δεν το σκέφτομαι. Νομίζω ότι με έναν τρόπο με προσπέρασε. Σκεφτόμουν άλλα όταν θα μπορούσα να σκεφτώ αυτό κι έτσι δεν το σκέφτηκα. Εσύ, σκέφτεσαι το επόμενο?
- Ποτέ δεν ξέρεις!
- Ενδιαφέρον!
- Γιατί?
- Ξέρεις εμείς που δεν έχουμε κάνει τατού πιστεύουμε πάντα ότι εκείνοι που κάνουν θέλουν να εκφράσουν κάτι, να δηλώσουν κάτι, ότι σημαίνει κάτι, ή ότι γίνεται για κάποιον. Ένας συμβολισμός τέλος πάντων.
- Σοβαρά? τον ρώτησε γελώντας. Μεγάλη πλάνη! Ο καθένας το κάνει για τον εαυτό του. Μόνο στον εαυτό του μιλάει. Όσοι κάνουν "για κάποιον άλλον" το μετανιώνουν σύντομα και ψάχνουν να βρουν τρόπο να το καλύψουν με κάτι άλλο. Αν σου πούνε λοιπόν ποτέ ότι το έκαναν για σένα μην το πιστέψεις. Ή τέλος πάντων δέξου το ως ένα αθώο, κολακευτικό ψέμα. Αλλά έχει κάτι το ρομαντικό αυτή η σκέψη, το αναγνωρίζω. Και με αυτή τη φράση άρχισε κ εκείνος να γελάει.
- Είμαι σίγουρος ότι ο αγαπημένος σου Νίτσε κάτι λέει και για αυτό.
- Ποιο?
- Τους ρομαντικούς ανθρώπους.
- Θα παραβλέψω το "και".
- Μπύρα?
- Ναι.

Λίγα πράγματα είναι καλύτερα από τα ζεστά φθινοπωρινά μεσημέρια μπροστά στη θάλασσα. Εκεί που νομίζεις ότι ο χειμώνας μπορεί να φοβηθεί και να μην έρθει, εκεί που τα παραμερίζεις όλα και σκέφτεσαι την εκδοχή του να έρθει.
- Το ξέρω αυτό το βλέμμα.
- Ποιο? τον ρώτησε λίγο χαμένη στις σκέψεις της.
- Αυτό το βλέμμα, το ξέρω, είπε με ένα συγκρατημένο χαμόγελο.
- Αχα! Και τι λέει αυτό το βλέμμα, τον ρώτησε με έναν αέρα ελαφρότητας.
- Δεν λέει τίποτα. Σιωπά ηθελημένα. Αλλά έχει μια οσμή. Μια οσμή δυνατής βροχής. Και κάτι ψάχνει. Τι ετοιμάζεις?
- Πολύ ενδιαφέρον, του είπε ανάμεσα στη μικρή παύση προσπαθώντας να κρατήσει τον αέρα της ελαφρότητας. Δεν ετοιμάζω τίποτα. Μάλλον έπεσες έξω. Και τι ψάχνει αυτός που έχει αυτό το βλέμμα?
- Ψάχνει, να ορίσει τα σημεία, ή να τα ακυρώσει, είπε με μικρές παύσεις. Και όχι δεν πέφτω έξω.
Μια ακόμη μεγαλύτερη παύση έγινε ένα με το μεσημέρι.
- Και τι νομίζεις ότι θα γίνει?
- Δε νομίζω, ξέρω.
- Ξέρεις, είπε εκείνη λίγο γελώντας λίγο κοροϊδεύοντας. Πως έτσι?
- Είμαι καλός με τα σημεία, μη ξεχνάς. Κατά κάποιον τρόπο, για αυτό είμαι εδώ και μιλάμε τώρα.
- Σωστά σωστά, του είπε και ξεφύσηξε με ανακούφιση, καθώς την τελευταία του φράση συνόδευσε ένα πλατύ χαμόγελο. Και τα διάβαζες πάντα σωστά?
- Ξέρεις, το "σωστά" είναι μία παραμέτρος σημαντική, αλλά το έγκαιρα είναι αυτό που έχει σημασία. Δεν αρκεί η σωστή ανάγνωση, πρέπει να είναι και γρήγορη. Ή τουλάχιστον έτσι εγώ πιστεύω. Είναι το σημαντικό που γίνεται ζωτικό. Ακόμη και αν το σημαντικό τα αποκαλύπτει όλα, το ζωτικό είναι που ορίζει ποιος, τι θα ζήσει και ποιος, τι θα πεθάνει. Ακόμα και αν δεις όλη την εικόνα μπροστά σου, που ωφελεί αν δεν δράσεις έγκαιρα? Ακόμη και αν η κάθε της ανάγνωση είναι η σωστή, που δεν μπορεί να είναι, τι προσφέρει αυτό? Κάθεσαι εκεί και κοιτάς την εικόνα να αλλάζει και κάνεις σωστές αναγνώσεις των σημείων. Εντάξει. Αλλά τι νομίζεις ότι θα γίνει με αυτό? Όταν αναρωτιέσαι τι είναι σημαντικό για κάποιον ή ακόμα και για σένα, κοίτα που δίνει προτεραιότητα. Το σημαντικό φροντίζουμε να γίνεται πάντα και οπωσδήποτε και ζωτικό. Φροντίζουμε να ζήσει κι έτσι η δράση είναι έγκαιρη, άμεση. Κοίτα που δίνει κάποιος προτεραιότητα και τι αφήνει στην άκρη για αργότερα για να καταλάβεις ποιο είναι το ζωτικό για αυτόν, ποιο θέλει οπωσδήποτε να ζήσει. Άλλες φορές είδα τα σημεία σωστά και έγκαιρα και τα κατάφερα και άλλες φορές σωστά αλλά όχι έγκαιρα και δεν τα κατάφερα, είπε τελειώνοντας τη φράση του σηκώνοντας τους ώμους σε μία κίνηση αποδοχής, συνοδευόμενη με ένα πλατύ χαμόγελο. Για σένα ας πούμε, τώρα, τι είναι σημαντικό και τι ζωτικό?


- Ποια είναι η δικιά σου τρομαχτική φράση? ξαναγύρισε στην ερώτησή της.
- Όσα φέρνει η ώρα, απάντησε εκείνος γελώντας δυνατά, ποια άλλη? 
- Μα βέβαια ποια άλλη!
Και ανάμεσα σε δυνατά γέλια, παρήγγειλαν την επόμενη μπύρα.