Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Η ζωή που ζήσαμε είναι η ζωή που αφηγούμαστε


Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς, αλλά αυτή που θυμάται και όπως τη θυμάται για να τη διηγηθεί.*

Και διαβάζοντας αυτή τη φράση ένιωσα μια απερίγραπτη χαρά! Λες και όλες οι αφηγήσεις της ζωή μας, όλες και η κάθε μία ξεχωριστά απέκτησαν εκείνον τον λόγο, την αιτία που τους έλειπε.
Μία απενοχοποιημένη και αθώα και άσπιλη μορφή τους αναδύθηκε τώρα, απέναντι σε όλους εκείνους που με τις αγιοποιημένες προθέσεις τους αναζητούν να συνθέσουν γραμμικά και αιτιακά τα γεγονότα. Και επιτέλους, η γραμμικότητα και η αιτίαση εκπίπτουν αδύναμες και επιτέλους οι αντιφάσεις δοξάζονται και επιτέλους το ανθρώπινο και το ατελές θριαμβεύει απέναντι στο ρεαλιστικό και ορθολογικό. Και επιτέλους, η αφήγηση της ζωής αποκτά μια υλικότητα ξέχειλη από σκέψεις, συναισθήματα, λόγια και πράξεις. Και επιτέλους το υποκείμενο, ξαναγίνεται πιο σπουδαίο από τη διαδικασία ή το αποτέλεσμά της. Και επιτέλους η αφήγηση της ζωής ξαναγίνεται με τρόπο αναντίρρητο και βαθύ και σπουδαίο προσωπική υπόθεση.

Η ζωή που ζήσαμε είναι η ζωή που αφηγούμαστε. Τελικά αυτή και καμιά άλλη, αυτή και μόνο ως υπάρχουσα. Ακόμη και αν κάθε φορά είναι μία άλλη αφήγηση, ίσως και διαφορετική, μια αφήγηση που μοιάζει λιγότερο ή περισσότερο κάθε φορά με την προγούμενη. Καθώς και οι ζωές που ζούμε στη διάρκεια του χρόνου μίας ζωής, δεν είναι πάντα μόνο μία.



* Με αυτή τη φράση αρχίζει ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες τη διήγηση της ζωής του. Τα πρώτα βήματα στον κόσμο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τη δημοσίευση των διηγημάτων του στον Τύπο, την ακούραστη εργασία του γράφοντας και διορθώνοντας τα Ανεμοσκορπίσματα, την αρχική απόρριψη της δημοσιογραφίας, τα χρόνια του γυμνασίου, τα δύο χρόνια στη Νομική Σχολή προτού εγκαταλείψει τις σπουδές για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία, τα διάφορα σκηνικά μιας μποέμικης νεότητας ανάμεσα σε μπουρδέλα, χορούς και φτηνά ξενοδοχεία στην Μπαρανκίλια, στην Καρταχένα των Ινδιών, στην Μπογκοτά. Μια σύνθεση που ταξιδεύει στο χρόνο, στέρεη και δεξιοτεχνική πατώντας γερά σε πενήντα χρόνια λογοτεχνικής αφοσίωσης.

Ζω για να τη διηγούμαι Φ. Γκ. Μάρκες - Εκδόσεις Λιβάνης