Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Κεντρική Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ: πρόσωπα και γραμμές


Η πολυαναμενόμενη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ολοκλήρωσε τις εργασίες της και το φλέγον θέμα των πολιτικών συνεργασιών έληξε με μία μόλις δύο σειρές ανακοίνωση, η οποία μας ενημερώνει ότι “έληξαν οι διαδικασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ όπου με μεγάλη πλειοψηφία εγκρίθηκε το σχέδιο πολιτικής απόφασης.” Επίσης, “η τροπολογία που κατέθεσε η Αριστερή Πλατφόρμα για το ζήτημα των συμμαχιών έλαβε 59 ψήφους υπέρ, 84 κατά, 4 λευκά, ενώ υπήρξαν και 7 αποχές.
Και ίσως αυτές οι τρεις γραμμές είναι αρκετές, παρά τις αναλύσεις που θα ακολουθήσουν, καθώς η προεδρική γραμμή κέρδισε σε επίπεδο στρατηγικής και αποτελέσματος και θα υπάρξουν αμφίπλευρα ανοίγματα για “το μεγάλο σπίτι της αριστεράς”, όπως ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και πριν φτάσει κανείς στα συμπεράσματα, μπορεί να κάνει κάποιες επισημάνσεις και να σταθεί στα πρόσωπα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να συνεχίζει να ορίζει τον πολιτικό χώρο σε αυτήν τη συγκεχυμένη κατάσταση της κρίσης. Τι είναι αριστερά, ποιο είναι το κέντρο και όλον εκείνο τον ενδιάμεσο χώρο, καθώς η δεξιά με την κυβερνητική της έκφραση φαίνεται να έχει ταμπουρωθεί για τα καλά στο χώρο της. Το ίδιο εγχείρημα φαίνεται να θέλει να επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και σε επίπεδο προσωπικό, σε μια προσπάθεια να ανασυνθέσει το πολιτικό τοπίο. Ποιοι είναι μνημονιακοί, ποιοι αντιμνημονιακοί, ποιοι μετανοημένοι θα ξεπλυθούν στα ιερά νερά του ΣΥΡΙΖΑ, ποιοι θα καταλήξουν στα εκλογικά αζήτητα. 
Πιθανότατα στον ΣΥΡΙΖΑ θα σκέφτονται, ότι αν βάλεις τους πρώην βουλευτές ΠΑΣΟΚ ή νυν βουλευτές άλλων κομμάτων, δίπλα σε νυν βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ οι βουλευτές αυτοί θα δείχνουν πολιτικά αλλιώς.

Μέγα και το δίλημμα που τέθηκε από τον Πρόεδρο για το αν θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ εκλογές. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να προκαλέσει εκλογές ενεργοποιώντας και εκφράζοντας τη λαϊκή βούληση, θα το είχε κάνει. Αλλά μετράει πολλές προσπάθειες σε αυτό και όλες αποτυχημένες, για λόγους που αναλύθηκαν πολύ και από όλους. Το θέμα βέβαια με την εκλογή προέδρου είναι αριθμητικό κι έτσι άρχισαν να μετράνε τα κουκιά, γνωστή πολιτική πράξη εξάλλου. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει όλη εκείνη την αγωνία του κόμματος που βλέπει την τελευταία του εκλογική ευκαιρία. Και είναι δύσκολο να συμβιβαστείς με την ιδέα ότι φτάνεις στη βρύση και δεν πίνεις νερό. Και ο πρωθυπουργός ήδη ανακοίνωσε νέες κοινωνικές ρυθμίσεις για την επανασύνδεση του ρεύματος και ακολουθεί συνέχεια. Δύσκολο timing, αλλά οπωσδήποτε όχι της τελευταίας ευκαιρίας.

Αλέξης Τσίπρας. Δεν έχω πολλά να πω, αλλά δεν μπορείς να μη μιλήσεις για τον αρχηγό. 
Και πράγματι, προσεκτικά και πετυχημένα ο Αλέξης Τσίπρας μεταβαίνει από τον ρόλο του αρχηγού στον ρόλο του ηγέτη του κόμματος. Η στάση του σκληραίνει σταδιακά αλλά διακριτά στους εσωκομματικούς του αντιπάλους, οι τόνοι του είναι πια πολύ υψηλοί, η οξύτητα και η επιθετικότητα στις ομιλίες του στα όργανα σχολιάζεται, όπως και ο τρόπος λήψης των αποφάσεων. 
Αλλά, βγαίνει πάντα κερδισμένος κι έτσι πιο ενισχυμένος από κάθε Κ.Ε., όπως έγινε και αυτήν τη φορά. Το ευρωπαϊκό του προφίλ πάει καλύτερα από το ελληνικό, αλλά και το ελληνικό σμιλεύεται με αξιώσεις. 
Διαβάζοντας Μακιαβέλλι θα γνώριζε ότι “στην ειρήνη λεηλατούν τον Ηγέτη οι μισθοφόροι του”, αλλά δεν προλαβαίνει κι έτσι ίσως το σκεφτεί αργότερα με κάποια ευκαιρία.

Παναγιώτης Λαφαζάνης. Η Αριστερή Πλατφόρμα (Α.Π.) του ψήφισε λευκό στο τελικό κείμενο της απόφασης. Η τροπολογία που πρότεινε σχετικά με τις πολιτικές συνεργασίες καταψηφίστηκε. Σε δημοσίευμά της (iskra 22.06.2014) η Α.Π. χαρακτήρισε ως “μικρή διαφορά” την απόστασή της από την πλειοψηφούσα άποψη, την ίδια ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωνε ότι “με μεγάλη πλειοψηφία εγκρίθηκε το σχέδιο πολιτικής απόφασης” (ΑΜΠΕ 22.06.2014). 
Αυτές οι εκτιμήσεις των επιτελείων και οι επικοινωνιακές προβολές τους καμία σημασία δεν έχουν. Σημασία έχει ότι η Αριστερή Πλατφόρμα έχει την κατεύθυνση, έχει και έναν αριθμό, αλλά δεν έχει δείξει μέχρι τώρα να έχει κάποια δράση, είτε σε επίπεδο παραγωγής εμπεριστατωμένων, επεξεργασμένων και ολοκληρωμένων προτάσεων, είτε σε επίπεδο κινηματικό. Έτσι, φαίνεται να αρκείται απλώς σε ρόλο απέναντι στην προεδρική τάξη και αυτο-εγκλωβίζεται στο επίπεδο των ψηφοφοριών επαναλαμβάνοντας τον εαυτό της. Η Αριστερή Πλατφόρμα έχει στάση, αλλά χρειάζεται και δράση.

Νίκος Παππάς. Διευθυντής του πολιτικού γραφείου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, “ο άνθρωπος του προέδρου” κατά γενική ομολογία, που έθεσε την προεδρική γραμμή στην Κ.Ε. με τον πλέον οριστικό τρόπο ρωτώντας: “Ισχυρίζεται κανείς ότι έχει συντελεστεί η ΠΑΣΟΚοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ; 
Όπως λένε οι αμερικάνοι που ξέρουν από αυτά, “ο άνθρωπος του προέδρου” πρέπει να είναι σκληρός, ανυποχώρητος, να εμπνέει αξιοπιστία και να μπορεί να μεταφέρει στον πρόεδρο τις “κακές ειδήσεις” όταν αυτές προκύπτουν.  Κινείται θεσμικά και μη θεσμικά, με επίσημες δηλώσεις και ανεπίσημες “διαρροές”, μυστικές συναντήσεις, ανεπίσημες επαφές, σχεδιασμένη παρουσία στα ΜΜΕ με ποικίλους τρόπους, για να “βγάλει την είδηση” ή να “βάλλει τα πράγματα στη θέση τους” τις “κρίσιμες στιγμές”. Ρόλος – κλειδί στα νεοφιλελεύθερα κόμματα, καθώς στη θέση αυτή εκφράζεται αποκρυσταλλωμένη η βαθύτερη ουσία τους, η προσωποπαγής τους συγκρότηση, ο συγκεντρωτικός τους χαρακτήρας. Δεν πρόκειται για μια πολιτική πρακτική, αλλά για ένα απαραίτητο, καίριας σημασίας γρανάζι στη φιλελεύθερη κομματική μηχανή, στη φιλελεύθερη κυβερνητική μηχανή. 
Τι σημαίνει λοιπόν όταν ένα αριστερό κόμμα αποκτά “πρωινό καφέ” και “άνθρωπο του προέδρου”? Βέβαια οι αμερικάνοι θα προσθέσουν τελικά ότι “ο άνθρωπος του προέδρου” gets the blame but not the fame (παίρνει το φταίξιμο και όχι τη φήμη), αλλά ο Νίκος Παππάς αυτόν τον καιρό μας απασχολεί παίρνοντας τη φήμη και νομίζω ότι το ίδιο θα συμβαίνει και για τον επόμενο πολύ καιρό.

Γιάννης Μηλιός. Ξεκάθαρα μέχρι τώρα στους κόλπους της προεδρικής γραμμής, με προσβάσεις στον κομματικό μηχανισμό και τη νεολαία. Δεν υπέγραψε το “κείμενο των 53”, αλλά είναι διακριτή η μετατόπισή του από την προεδρική γραμμή, τόσο μέσα από την οξύτατη κριτική που άσκησε με αναρτήσεις του στο προσωπικό του ιστολόγιο λίγο πριν την Κ.Ε., όσο και με την ομιλία του στην Κ.Ε., θέτοντας θέμα αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.
Αλλαγή πλεύσης, επανεκτίμηση μετά την αποτυχία του στις ευρωεκλογές, πρόσκαιρη και συγκυριακή, ή πολιτική κίνηση με σημασία? Οπωσδήποτε θα τον παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον τον επόμενο καιρό αν πράξει ανάλογα.

Πάνος Σκουρλέτης. Καταπληκτικό σερί από μέτριες εμφανίσεις και κακό timing ως γνωστόν. Φέρθηκε στον εαυτό του με τον καλύτερο τρόπο απομακρύνοντας τον από τις πάμπολλες τηλεοπτικές εμφανίσεις που δεν είναι και το καλύτερό του. Μία ερώτηση μόνο σχετικά με τις “συνακροάσεις” του: γιατί ταυτόχρονα με την Κ.Ε.?