Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Συμβαίνει και στις καλύτερες δημοκρατίες

Συμβαίνει και στις καλύτερες δημοκρατίες: ο Πρωθυπουργός να αναχωρεί σε ένα μακρινό ταξίδι μεγάλης πολιτικής σημασίας που δεν μπορεί να αναβληθεί και ακριβώς εκείνη τη μέρα να ξεκινάει η “εξάρθρωση” της Χρυσής Αυγής. Φαντάζομαι ότι όταν είσαι Πρωθυπουργός είναι από εκείνες τις συμπτώσεις που δε σ΄αφήνουν να κοιμηθείς τις νύχτες. Να πρέπει να κάνεις δηλώσεις ώρες ολόκληρες μετά τα γεγονότα, ή και καθόλου κατά την αναχώρησή σου. Ναι είναι οπωσδήποτε οι συμπτώσεις που στοιχειώνουν τους πρωθυπουργικούς ύπνους. 

Η δολοφονία Φύσσα είναι μια από τις πολιτικές δολοφονίες που θα καταγραφεί στην μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου, μιλώντας με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο για την πολιτική κατάσταση της χώρας αυτήν την εποχή. 
Η Χρυσή Αυγή, ένα φασιστικό μόρφωμα με αντισυστημικό μανδύα τέθηκε στην αρχή σιωπηλά από το πολιτικό σύστημα ως η κινηματική – απάντηση στην Αριστερά και στη συνέχεια απροκάλυπτα με δηλώσεις πολιτικών στελεχών, αξιωματούχων και βουλευτών στην περίφημη θεωρία των δύο άκρων. Η Χρυσή Αυγή έκανε τα “θελήματα” του συστήματος καθώς συγκέντρωνε ψήφους διαμαρτυρτίας, έκανε τη βρώμικη δουλειά αδιαμαρτύρητα, συγκρατούσε ψηφοφόρους από την αριστερή “διαρροή”. Η δολοφονία Φύσσα όμως ήταν εκτός προβλέψεων. Δεν ήταν μια ανθρωποκτονία ή άλλη μια πράξη βιαιότητας απέναντι σε μετανάστες την οποία τα δελτία ειδήσεων δε θα την παιρνούσαν ούτε στα ψιλά. Ήταν πολλά παραπάνω. Δε θα έφταναν ούτε τα γεμάτα έκπληξη πρόσωπα των δημοσιογράφων που τώρα ανακάλυπταν τη δράση της Χρυσής Αυγής, ούτε οι καταδίκες του αναξιόπιστου πολιτικού συστήματος. Χρειαζόταν πολλά παραπάνω για να σταθεί η κυβέρνηση και μάλιστα γρήγορα. 

Έτσι γρήγορα έγιναν όλα. Οι  άρσεις του απορρήτου, οι συλλήψεις, οι προσαγωγές, οι έρευνες σε σπίτια, το κατηγορητήριο. Μόνο οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού από μακριά και από μέρους των συνεργατών του ήταν αργές και φιλολογικές, αλλά φαντάζομαι λόγω διαφοράς ώρες. 
Όμως πόσο να κρατήσουν τα θαύματα όταν το μεγαλύτερο κράτησε τρεις μέρες? Κι έτσι με το “τέλος χρόνου” το θαύμα τέλειωσε κι αυτό. Οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την απολογία τους και μόνο ένας προφυλακίστηκε. Αλλά τα δύσκολα πέρασαν. Ο κόσμος μαζεύτηκε από τους δρόμους, οι μαζικές διαδηλώσεις σταμάτησαν, η κυβέρνηση κέρδισε πόντους, το πολιτικό σύστημα είχε την ευκαιρία να ξεπλυθεί και να ξεπλύνει. Λίγο. Για λίγο. Γιατί τώρα θα πρέπει κάτι να βρει να πει για το επιχείρημα περί “πολιτικής δίωξης” που ήδη ορθώνει η Χρυσή Αυγή.

Είναι πιθανό τελικά όλο αυτό να το πληρώσουν κάποιοι αστυνομικοί μόνο. 
Και εμείς φυσικά.