Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Η πόλη είναι σκοτεινή

Όταν γυρνάς σε ένα μέρος ύστερα από καιρό, η αλήθεια είναι ότι το βλέπεις αλλιώς. Ίσως κι εκείνο να σε βλέπει αλλιώς. Γύρισα για λίγο στην πόλη που γεννήθηκα. Τη βρήκα τρομακτικά σκοτεινή. Τα μαγαζιά έχουν μειώσει αισθητά τις ώρες που οι βιτρίνες τους είναι φωτεινές. Κάποια άλλα, αρκετά πλέον, είναι ξενοίκιαστα κι έτσι μοιραία σκοτεινά. Εξαιτίας των χρημάτων που δεν υπάρχουν έχει μειωθεί αισθητά ο φωτισμός της πόλης. Άστεγοι κοιμούνται στις εισόδους των πολυκατοικιών της Τσιμισκή και διαρρήξεις καταστημάτων γίνονται δίπλα στη Χρυσοστόμου Σμύρνης. Το παραδοσιακά "ασφαλές" κέντρο δεν υπάρχει πια. Τα λεωφορεία είναι πιο ζεστά από τα σπίτια ακόμα και τώρα στα μέσα του Νοέμβρη. Η πόλη είναι σκοτεινή. Και η καρδιά μου επίσης. Πως γίναμε αυτό που δε θέλαμε? Ευτυχώς οι άνθρωποι παραμένουν φωτεινοί ακόμα. Είναι η μόνη παρηγοριά. Και η μόνη ελπίδα. Εμείς. Ο ένας για τον άλλον...