Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Πως λέγονται? Ποιοι είναι?

Η κρίση μας κάνει "καλύτερους ανθρώπους"? όλους? ή κάνει μόνο τους "καλούς" "καλύτερους" και τους "κακούς" "χειρότερους"? 
Έχουμε ανάγκη μια καλή κουβέντα, έναν παρήγορο λόγο, ή κάτι περισσότερο πια? Είναι όλα τόσο απλά και ρομαντικά? Ή είναι κάτι πιο πολύπλοκο, όπως πάντα ήταν οι ανθρώπινες σχέσεις? 

Νομίζω ότι πια δεν είναι. Τώρα, καθώς η δυσκολία μας ξεπέρασε, μας κύκλωσε από παντού, τώρα τα πράγματα αλλάζουν μεγέθη και θέσεις μέσα μας και έξω. Τώρα επαναξιολογούμε ταχύτερα με άλλα κριτήρια μοιραία, καθώς και οι συναισθηματικές ανάγκες είναι άλλες. Μεγαλύτερες, βαθύτερες, απαιτητικότερες. 

Κι εμείς? Μένουμε ίδιοι ή αλλάζουμε? Κι αν αλλάζουν οι ανάγκες μας, πως ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες των άλλων? Μπορούμε, θέλουμε, τελικά τα καταφέρνουμε? Και πως λέγετε αυτό? Ευαισθησία? Ενσυναίσθηση? Αλληλεγγύη? Μήπως γινόμαστε απλά αυτοί που είμαστε? Και αυτοί που παραμένουν αλύγιστοι ηθικοπλάστες και "λογικοί" στην εποχή του παραλογισμού, είναι "καλοί" ή "κακοί"? πως λέγονται? ποιοι είναι? αξίζει να θέλει να τους καταλάβει κάποιος?