Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Είναι μια καλημέρα


Σήμερα είναι μια περίεργα όμορφη μέρα. Όχι με εκείνη τη σε όλους διακριτή ομορφιά, αλλά με την άλλη, εκείνη που τη διαισθάνονται όλοι αλλά λίγοι μπορούν να την κοιτάξουν κατάματα και να την καταλάβουν. Αυτήν την επικίνδυνη ομορφιά, που όταν την πλησιάσεις πολύ, μπορεί να σου κόψει την ανάσα, να σου βάλει τρελές ιδέες, να σου γεννήσει βασανιστικές επιθυμίες. Είναι μια μέρα φωτεινή, λαμπερή, που όμως φυσάει ευχάριστα, ευπρόσδεκτα, ίσως λίγο δυνατά, σα να θέλει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Κι έτσι, μετά από πολύ καιρό, το έξω ήρθε να ευθυγραμμιστεί με το μέσα μας. Με εκείνο το κομάτι που ζητάει να φυσήξει, να ξεκαθαρίσει, να αλλάξει και ταυτόχρονα παραμένει φωτεινό και λαμπερό. Κάτι θα αλλάξει θα πουν οι ονειροπόλοι, ίσως κάτι να αλλάξει θα πουν οι ιδεολόγοι, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει θα πουν οι αμετανόητα πραγματιστές και θα μείνουν σιωπηλοί εκείνοι που δεν πρόσεξαν την καινούρια μέρα και αισθάνονται φοβισμένοι με το ενδεχόμενο της όποιας αλλαγής. Και άλλοι θα παραμείνουν αδρανείς περιμένοντας τις εξελίξεις που άλλοι θα δρομολογήσουν και άλλοι θα διεκδικήσουν με νύχια και με δόντια τη θέση τους στην προσωπική τους ή την ευρύτερη αφήγηση, γιατί τι στο καλό, αφού ζεις μονάχα μια φορά κάνε το όσο καλύτερα μπορείς. Αναμφίβολα σε αυτήν την απόφαση συναντιούνται ενδιαφέρουσες παρουσίες. Ρομαντικοί ιδεαλιστές, μπαρουτοκαπνισμένοι τυχοδιώκτες, σκληροτράχηλοι μισθοφόροι και άλλοι εξέχοντες τύποι. Ευτυχώς η ζωή έχει μια ποικιλία που δε σε αφήνει να π.λήξεις ποτέ. Βέβαια, μπορεί και τίποτα από όλα αυτά να μη συμβαίνει και να είναι απλώς μια μέρα που φύσηξε λίγο και το μόνο που να χρειάζεται να πούμε είναι μια καλημέρα.