Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από τη ζωή


Ποτέ δεν μπόρεσα να συμφωνήσω με τους σινεφίλ φίλους μου ότι το σινεμά «είναι μεγαλύτερο από τη ζωή» («bigger than life»). Όχι γιατί δεν αγαπούσα το σινεμά, αλλά γιατί περίμενα πολλά από τη ζωή...
Γύρω στις 8 το πρωί: Βλέπω και σχεδόν δεν πιστεύω αυτό που βλέπω, αλλά είναι βέβαιο ότι έχω ξυπνήσει εδώ και ώρα και βλέπω καλά. Η ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης μαυρίζει, η μορφή/μάσκα από το “V for Venteta” (στους περισσότερους γνωστή από την ταινία και όχι από το βιβλίο ή το κόμικ) εμφανίζεται και αρχίζει να μιλάει. Έχετε χάσει τη δημοκρατία σας, λέει…

Περίπου 8 και ..: χτυπάει το τηλέφωνό μου. Η γεμάτη έξαψη φωνή της Ντέμης με ρωτάει χωρίς άλλη κουβέντα «το είδες?». Της απαντάω καταφατικά και αρχίζουμε να ανταλλάσουμε τις πρώτες μας σκέψεις μέσα σε μια καταιγίδα έκληξης, εκφρασμένης με πολλά ερωτηματικά, θαυμαστικά και παύσεις. «Θα το ξανακάνουν!», μου λέει «σε 300 σελίδες σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης!» Φαντάζομαι παντού μαύρες οθόνες και τη μάσκα του V να στέλνει μέσα από τη βραχνή φωνή της το μήνυμα της «Λεγεώνας» των «ANONUMUS».
9 παρά: η ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχει «κατέβει». Οι χάκερς έχουν κάνει τη δουλειά τους και οι χειριστές των ηλεκτρονικών συστημάτων του Υπουργείου τη δικιά τους. Κάνω ένα γρήγορο ζάπινγκ στην τηλεόραση, αλλά κανείς δε δείχνει, ούτε λέει τίποτα. Δε ξέρω πόσοι πρόλαβαν να δουν αυτό το βίντεο, αλλά ενώ είναι το πρώτο, μάλλον δε θα είναι το τελευταίο. Σε δύο εβδομάδες, ξαναείπαν... μάλιστα.
Και τώρα, αν θυμάμαι καλά, θα χτυπήσει το κουδούνι και κάποιος θα μου παραδώσει ένα κουτί. Κι εγώ τι θέλω να κάνω?