Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

I'm back

1η Σεπτεμβρίου και σχεδόν πάντα οι "ημερολογιακές πρώτες" σου δίνουν μια αίσθηση αρχής... ή τέλους. Η 1η Σεπτεμβρίου σε προκαταβάλει πάντα με ένα μοναδικό τρόπο, καθώς σου επιβεβαιώνει με τον στεγνό τρόπο των ημερολογίων ότι το καλοκαίρι τελείωσε. Ναι, οι θερμοκρασίες είναι ακόμα υψηλές και ναι τα σαββατοκύριακα είναι για μπάνιο, και ναι για κάποιους οι διακοπές μπορεί τώρα να ξεκινάνε, αλλά το καλοκαίρι τελείωσε. Ελπίζω στις λίγες αλλά πολλά υποσχόμενες μέρες του να βρήκατε αυτό που ψάχνατε, επιθυμούσατε, ελπίζατε, ονειρευόσασταν. Αν πάλι όχι, γνωρίζουμε καλά ότι το επόμενο καλοκαίρι δεν είναι και τόσο μακριά τελικά, ούτε οι χειμώνες πια τόσο κρύοι...

Αλλά και τόσα πράγματα ξεκινούν! Και τόσα που έμοιαζαν ότι δεν μπορούν να αλλάξουν, άλλαξαν, ή αλλάζουν. Άλλα καλά κρυμμένα αποκαλύφθηκαν και άλλα είναι έτοιμα να αποκαλυφθούν. Πόσοι τη γλύτωσαν και πόσοι την πλήρωσαν. Πόσοι δραπέτευσαν από την γυάλινη μπάλα τους που άρχιζε να παρουσιάζει ρωγμές για να μπούνε σε άλλη. Πόσες ιστορίες τέλειωσαν και πόσες άλλες αρχίζουν μόλις τώρα. Τόσο σασπένς σε ένα καλοκαίρι έχω καιρό να θυμηθώ. Για την ακρίβεια νομίζω ότι δεν έχω ζήσει παρόμοιο καλοκαίρι...

Μόλις ένα καλοκαίρι χρειάστηκαν οι τροϊκανοί για να καταλάβουν ότι αυτή η χώρα που λέγεται Ελλάδα και είναι ισότιμο μέλος τους στην ΕΕ, είναι στην πραγματικότητα μια χωρίς ανάπτυξη χώρα χρόνια τώρα, όπου μια ατέλειωτη σειρά γενιών και γενιών πολιτικών λαμογιών, την έφαγε, τη ρήμαξε και μετά αφού την παραγέμισε με αέρα κοπανιστό για να φαίνεται ως ροδαλή καλοζωισμένη Ευρωπαία, τους την πέταξε στα μούτρα για να λύσουν εκείνοι το πρόβλημα της "μικρής αδερφής" και να γιατρέψουν τα τραύματα της ανείπωτης βιαιότητας των χτυπημάτων των οίκων αξιολόγησης. 

Οι κακές γλώσσες λένε ότι οι τροϊκανοί τεχνοκράτες πηγαινοέρχονται πλέον αδιάφοροι, πεπεισμένοι μετά από μήνες ενασχόλησης με τους κύριους τομείς του ελληνικού κράτους, ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει ή τουλάχιστον όχι σε ορίζοντα μικρότερο της 30ετίας. Οι ίδιες γλώσσες συνεχίζουν λέγοντας, ότι τώρα ενδιαφέρονται αποκλειστικά και μόνα για τα λεφτά της ΕΕ και έχουν εγκαταλείψει οριστικά το όποιο όνειρο για γενικότερη "βοήθεια προς την Ελλάδα". Πιπέρι στις κακές γλώσσες! Είναι απλώς ένα ατυχές timing, καθώς οι θερινές νύχτες που προσφέρονται για όνειρα, τελείωσαν μαζί με το καλοκαίρι. Εκτιμάται όμως ότι αν κρατούσαν τουλάχιστον 25 χρόνια σερί τα προβλήματα μας θα είχαν σχεδόν λυθεί. Anyway.

Η κυβέρνηση ασυντόνιστη και αναποτελεσματική όπως τη συνηθίσαμε τα δύο αυτά χρόνια, κουρασμένη και αποκαμωμένη, ξεσπάει σπασμωδικά σε υστερικές κρίσεις που όμως τώρα πια δεν τις παίρνει κανείς στα σοβαρά. Ύστερα, έρχεται εκείνη η "ήρεμη" άποψη Βενιζέλου που προσπαθεί να μας πείσει ότι μια σχιζοφρενική πραγματικότητα είναι η μόνη εκδοχή καθημερινότητας στην οποία μπορούμε να ελπίσουμε. Έτσι, ομολογώντας δημόσια με κάθε ευκαιρία ότι το μέτρο είναι άδικο, εντούτοις εφαρμόζεται από σήμερα η αύξηση του ΦΠΑ (στο 23%) και άπειροι νέοι φόροι φτάνουν με χαρτάκια της εφορίας στα σπίτια μας. Αλλά τώρα και ο Βενιζέλος που άλλοτε ξεχώριζε για τον αποφασιστικό και σίγουρο τόνο της φωνής του μετά βίας ακούγεται. Βαθιά αποκαμωμένος και αυτός, ελπίζει ο νέος αυτός χαμηλός τόνος του να υπνωτίσει κάποιους. Αλλά τι κρίμα, που κανείς πια δε θέλει να κοιμηθεί άλλο. Ατυχές timing. Όχι ότι πολιτικοί σαν το Βενιζέλο θα χαθούν, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτικής του παρακαταθήκης θα φαγωθεί από το αδηφάγο πόστο του Υπουργού Οικονομικών, για να τη βγάλει έστω και μετα βίας "καθαρή"(?!).

Για τον Πρωθυπουργό δε ξέρω τι να σας πω. Αναμφίβολα Ευρωπαίος ως το κόκκαλο προγραμμάτισε τις διακοπές του νωρίς. Τακτοποίησε τις δουλειές του (ανασχηματισμός, αντιπροεδρεία στο Βενιζέλο και κάτι άλλα μικροθεματάκια) κι όταν ήρθε η ώρα έφυγε. ΠΑ-ΡΑ-ΔΕΙΓ-ΜΑ προγραμματισμού! Οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι πήρε πακέτο "all exclusive" για να μη βγαίνει έξω, είχε ειδική έκπτωση γιατί έκλεισε νωρίς και μέσω internet και έκανε εξαιρετικό κανό στο νησί όπου παραθέριζε. (Βέβαια σαν εκείνη την εμφάνιση με τα κολλητά μαύρα όταν έτρεξε στο μικρό μαραθώνιο δεν έχει δεύτερη!). Οι κακές γλώσσες διέρρευσαν τάχα μου εμπιστευτικά στον Τύπο ότι σκέφτεται να μην ανέβει στη Διεθνή Έκθεση, όπως παραδοσιακά κάνουν όλοι οι Πρωθυπουργοί αυτής της χώρας. Έγινε ο κακός χαμός στα δελτία ειδήσεων (πως θα ζήσουν και οι δημοσιογράφοι) και τελικά τη γλύτωσε την "παγκόσμια πρωτοτυπία", το διέψευσε και θα το πιεί το πικρό αυτό ποτήρι, παρέα με μικρό κυβερνητικό κλιμάκια. Εικάζω το πιο μικρό όλων των εποχών. Καλά αυτή η άνοδος, σα Γολγοθάς θα είναι, ε και μετά σάμπως τι μένει? Το πολύ πέρασε. (Το χειρότερο, όχι ακόμα).

Ούτε για τους υπουργούς έχω να σας πω κάτι. Μετά από τόσα γιουχαίσματα, προπυλακισμούς, επιθέσεις, λερωμένα κοστούμια, αυγά, γιαούρτια, λαχανικά, όλα πάνω τους και φυσικά ουσιαστικό κυβερνητικό έργο, νομίζω ότι κέρδισαν με τον κόπο τους τις διακοπές τους. Άσε που μια ξεκούραση χρειάζεται αν είναι να κυβερνήσεις πάλι μετά. Δηλ. να είμαστε και λογικοί!

Αυτό σκέφτηκαν και οι βουλευτές και εξαφανίστηκαν και αυτοί σε νησιά και παραλίες. Γιατί και αυτοί οι δέκα της κυβέρνησης που κυβερνούν δε θα κουραστούν κάποια στιγμή? Δε θα χρειαστούν αλλαγή? Δε λέμε ότι κερδίζει τον αγώνα η ομάδα που έχει "καλό πάγκο" (βασική προπονητική αρχή και ας μην παίξει ποτέ κανείς από τον πάγκο)? Κάποιοι λοιπόν πήραν ωραίο χρώμα στις διακοπές, κάποιοι δεν έβαλαν το αντιηλιακό τους και κάηκαν, κι έτσι εκτός από άκλαφτοι τουλάχιστον δε θα πάνε και "άκαφτοι" και κάποιοι άφησαν τα σκάφη τους για να μη σκανδαλίσουν την κοινή γνώμη. Αυτό το τελευταίο, εντάσσεται στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης και εν-συναίσθησης. Πολύ προχώ!

Η αντιπολίτευση περιμένει αγόγγυστα το μοιραίο: να κυβερνήσει. Δεν τρελλαίνεται κιόλας, αλλά πόσο να κάτσεις αντιπολίτευση? Κάποια στιγμή βαριέσαι! Και με την ευκαιρία που οι τροϊκανοί κατάλαβαν ότι η χώρα δε σώζεται με τίποτα, λένε να ανασκουμπωθούν και να αναλάβουν και αυτοί με τη σειρά τους το "πατριωτικό καθήκον" της διακυβέρνησης του τόπου.

Μετά από το χτύπημα των οίκων αξιολόγησης στην αμερικάνικη οικονομία, το τρέμουλο Ομπάμα, την ταραχή και την έκπληξη του μέσου Αμερικανού που ήταν συνηθισμένος να ζει στη χώρα που κατέκτησε το διάστημα (βλ. Σταρ Τρεκ), που διαφυλλάτει και ρυθμίζει την παγκόσμια Ειρήνη (βλ. Ζήνα), τη Δικαιοσύνη (βλ. Δικαστής Τρεντ) και την Ασφάλεια (βλ. NCIS & Άγγελοι του Τσάρλυ), που προασπίζεται την αξία της Επιστήμης (βλ. Greys Anatomy), το ελληνικό Κοινοβούλιο αποφάσισε να συστήσει και αυτό ένα ΑΚΟΜΑ νέο όργανο (γιατί είναι γνωστός ο περίφημος μικρός και ευέλικτος ελληνικός δημόσιος τομέας) για να κρίνει εκείνο ως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ, τι συμβαίνει με το χρέος και τα οικονομικά της χώρας. Όχι που θα μας έκριναν εμάς οι κάθε "πουρς"! Αυτοί, που μας μισούν γιατί είμαστε όμορφοι και έξυπνοι! Η αρχή αποφάνθηκαν ότι τα χάλια μας είναι μαύρα και άραχνα, το άκουσε ο Βενιζέλος, τα πήρα στο κρανίο, τους χαρακτήρισε "άπειρους" κατά το "άσχετους", νομίζω τα έχωσε στον Πετσάλνικο κι έτσι δε βλέπω αυτή την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ να μακροημερεύει. Προσωπικά δε με χαλάει, γιατί για κανέναν λόγο δε θέλω να πληρώνω άλλο Δημόσιο, γίνεται?

Κατά τα άλλα, οι φοιτητές στις καταλήψεις, οι ταρίφες stand by για κανένα σαματά, τα ΜΑΤ έπνιξαν με την παρουσία τους την πόλη ενόψει ΔΕΘ, ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου ετοιμάζεται να ξανακατέβει σε δρόμους και πλατείες (λεμόνια - μαντήλια πρώτα μέσα στην τσάντα γιατί ποτέ δε ξέρεις, μπορεί να παίξει καμιά "πρόβα"), ένα άλλο κομμάτι συνεχίζει τα μπάνια του τα σαββατοκύριακα, ένα άλλο κομμάτι εντελώς αποχαυνωμένο ξέμεινε από το χειμώνα και συνεχίζει να βλέπει τούρκικα σήριαλ στην τηλεόραση και είναι αμφίβολα αν πήρε χαμπάρι το πέρασμα χειμώνας - καλοκαίρι - και πάλι χειμώνας (καλά αυτούς θα τους ξυπνήσουμε στο τέλος), η ανεργία τραβάει την ανηφόρα με ταχύτητα κατηφόρας, ο Ντομινίκ αθωώθηκε και θα συνεχίσει ακάθεκτος την πολιτική του καριέρα στη γείτονα χώρα και ο Τζίμμυς και οι φίλοι μου ομορφαίνουν τη ζωή μου!

Αυτά νομίζω. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!