Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Η βρώμικη θάλασσα, το ελεύθερο μυαλό και η αύξηση των αυτοκτονικών τάσεων

Περπατάω δίπλα στην παραλία μια ηλιόλουστη μέρα. Ο Θερμαϊκός είναι καλυμμένος με κάτι πορτοκαλί και με διάσπαρτα φύκια κι έχει μια έντονη μυρωδιά. Από φύκια νομίζω, μια περίεργη «θαλασσίλα», που εμένα όμως μου αρέσει. Σκέφτομαι ότι συμβαίνει επειδή μάλλον είμαι εθισμένη στις «πόλεις – λιμάνια» και δεν μπορώ να ζήσω σε μια πόλη που δεν είναι. Η αλήθεια είναι ότι το προσπάθησα για 10 μήνες, ήταν οι χειρότεροι μήνες της ζωής μου, αρρώστησα και τελικά την έκανα. Ακόμη και τώρα, ανάμεσα στο μεγάλο κήπο γερμανικής έμπνευσης με το αναιμικό χορτάρι και τις πήλινες γλάστρες, προτιμώ αυτή τη βρώμικη θάλασσα με τη μυρωδιά από φρέσκο φύκι που αφήνει το βλέμμα σου να ακουμπά στον ορίζοντα και στο μυαλό σου να νομίζει ότι είναι ελεύθερο.

Βέβαια, οι Έλληνες σήμερα δεν αρρωσταίνουν επειδή ζούνε μακριά από τη θάλασσα. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σε δείγμα 5.000 περίπου ενηλίκων από 18 έως 74 ετών, η συχνότητα σοβαρής ψυχοπαθολογικής συμπτωματολογίας στα άτομα με πολλές οικονομικές δυσκολίες εκτινάσσεται στο 22%, ενώ οι άνεργοι είχαν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν και αυτοί σοβαρή ψυχοπαθολογία. 

Αξιολογήθηκαν επίσης οι αυτοκτονικές τάσεις και οι απόπειρες αυτοκτονίας. Οι άνεργοι είναι 2,5 φορές πιο πιθανό να αισθάνονται ότι η ζωή τους δεν έχει κανένα νόημα και στο ίδιο ποσοστό, να αρχίσουν να μελετούν το ενδεχόμενο της αυτοκτονίας, ιδέα που θεωρείται προάγγελος της πιθανής «αυτοχειρίας». 

Το 11% των ανδρών και το 17% των γυναικών εμφάνισαν συμπτωματολογία τουλάχιστον ήπιας κλινικής βαρύτητας, ενώ περίπου οι μισοί από αυτούς είχαν βαρύτερη συμπτωματολογία που πιθανόν να απαιτούσε και εξέταση από ιατρό. Η παρουσία κατάθλιψης κυμάνθηκε περίπου στο 3% για όλους τους συμμετέχοντες, η διαταραχή γενικευμένου άγχους αφορούσε το 4,2% κι ένα 3% περίπου, έπασχε από κλινικά σημαντικές φοβίες.

Σήμερα διευθυντής δημόσιου νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης δήλωσε ότι το ποσοστό διακοπής της κύησης εκτινάχθηκε στο 20%.

Δε ξέρω αν όλα είναι "μέσα στο μυαλό μας". Μπορεί όντως να είναι όλα εκεί, μπορεί και να μην τα χωράει όλα. Πάντως είναι το μόνο που έχουμε. Αυτό, και ο ένας τον άλλον...


* Τον σχεδιασμό της έρευνας πραγματοποίησαν ο Πέτρος Σκαπινάκης επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής και ο Βενετσάνος Μαυρέας καθηγητής Ψυχιατρικής, με συμμετοχή και του ιατρού του Ψυχιατρικού τμήματος Στέφανου Μπέλλου.