Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

Οι βάτραχοι, οι τυφλές πριγκίπισσες και τα άλλα ζώα

Τα πρωινά που τρέχω στην παραλία δίπλα στη θάλασσα ένα πράγμα με ενοχλεί πάρα πολύ: οι κοασμοί των βατράχων που ακούγονται από τον "Κήπο του Νερού". Έναν κατ΄εφημισμό κήπο που ξεπετάχτηκε μαζί με την ανάπλαση της παραλίας και στην πραγματικότητα είναι κάτι κατασκευές - γούρνες με νούφαρα, βατράχια και πάρα πολλά κουνούπια, ανάλογα με την εποχή.

Βρίσκω τα βατράχια απίστευτα άσχημα ακόμα και όταν προσπαθούν να προσποιηθούν τους πρίγκιπες, καθώς όλοι γνωρίζουν πια - μετά την πάροδο τόσων αιώνων - ότι κάθε γυναίκα ψάχνει τον πρίγκιπά της. Το έμαθαν και οι βάτραχοι και άρχισαν τα πριγκιπομαθήματα. Αλλά τι να το κάνεις? Ο βάτραχος μένει πάντα βάτραχος. Και το ξέρει! Το έμαθαν και οι γυναίκες και σταμάτησαν να φιλάνε ανεξαιρέτως ότι τους προκύψει, εκτός από τις πολύ απελπισμένες. Το έμαθαν και οι πρίγκιπες και... δε νοιάστηκαν καθόλου. Δεν τους αφορά το θέμα εξάλλου, καθώς έτσι κι αλλιώς στο τέλος αυτοί θα πάρουν το κορίτσι.

Εγώ που έχω ζήσει και με πρίγκιπα και με βάτραχο - προσπαθώντας απεγνωσμένα να τον κάνω πρίγκιπα - σας λέω ότι σαν τον πρίγκιπα τίποτα! Οι κλασσικές και αθάνατες αξίες! Με τους πρίγκιπες δε χρειάζεται καμία προσπάθεια, όλα είναι εύκολα και όμορφα. Οι πρίγκιπες είναι έτσι όπως τους φανταζόμαστε: με χαρακτηριστική άνεση, τολμηροί, δοτικοί, large, δοσμένοι να σε κάνουν να καταλάβεις περί τίνος πρόκειται, πόσο όμορφο είναι, να το συγκρίνεις με όλα τα άλλα στη συνέχεια και όλα να υπολείπονται. Δε ξέρω αν το κάνουν υστερόβουλα, αλλά πάντα πιάνει και είναι καλό. Αντίθετα, με το βάτραχο όσο και αν προσπαθήσεις, θα ξυπνήσεις ένα πρωί και θα προσπαθείς να καταλάβεις πως στο καλό αυτός ο χαριτωμένος άνθρωπος ήταν τελικά ένας γλοιώδης, δυπρόσωπος καλοπερασάκιας βάτραχος, που σε εκμεταλλευόταν στο έπακρο, χωρίς να δίνει τίποτα ουσιαστικό στη σχέση. Κι εκείνο το πρωί, βράδυ, ότι τέλος πάντων, γεμάτη αηδία - παρόλο που ο βάτραχος δεν αντιλαμβάνεται ότι αποκαλύφθηκε και συνεχίζει να παριστάνει με αφέλεια τον πρίγκιπα - φεύγεις ή εγώ τουλάχιστον αυτό έκανα.

Στη συνέχεια συνάντησα κι άλλους βατράχους καμουφλαρισμένους σε πρίγκιπες και ελάχιστους πρίγκιπες. Αλλά τι τα θες? Ο βάτραχος ακόμη και με εκπαίδευση πρίγκιπα, με ρούχα πρίγκιπα, με σπίτι και με δουλειά πρίγκιπα, βάτραχος παραμένει. Πολλές φίλες μου συνάντησαν και αυτές βάτραχους με τρόπους πρίγκιπα. (Υποθέτω ότι συνάντησαν και πρίγκιπες αλλά για αυτούς δε μιλούν, τα κρατάνε φιλύποπτες όλα για τον εαυτό τους). Έσπευσαν να τους φιλήσουν κι εγώ έμεινα να αναρωτιέμαι αν πρέπει να τους πω ότι είναι βάτραχος, όταν αυτές έβλεπαν στη θέση του έναν πρίγκιπα. Αλλά ακόμα και όταν έβλεπαν ότι είναι βάτραχος, συνέχιζαν να περιμένουν να φερθεί σαν πρίγκιπας! Μυστήριο! Και μια μέρα, καθώς δεν έφευγαν αυτές, έφευγε ο βάτραχος κοάζοντας δυνατά και αφήνοντας την τυφλή πριγκίπισσα να αναρωτιέται ανάμεσα στα δάκριά της.

Το παιχνίδι παραμένει πάντα το ίδιο. Και οι έρημοι βάτραχοι, γλοιώδεις και άσχημοι, συνεχίζουν απεγνωσμένα να παριστάνουν το ιδανικό τους, τον πρίγκιπα, προβάλλοντας άλλοτε το επάγγελμά τους, άλλοτε το εισόδημά τους, άλλοτε το ανύπαρκτο χιούμορ τους ή τη θλιβερή χαριτωμενιά τους. Μη τα λυπάστε αυτά τα βατράχια, τίποτα αληθινό δεν έχουν να δώσουν. Και μην τα παίρνετε στα σοβαρά, γιατί πραγματικά δεν το αξίζουν. Μην αναζητάτε απεγνωσμένα τον πρίγκιπα και μη βιάζεστε να τον αναγνωρίσετε σε κάθε μεταμφιεσμένο βατράχι που συναντάται. Πιστέψτε ότι η αληθινή πριγκίπισσα είστε εσείς! Μόνο αυτό χρειάζεται και το παραμύθι θα πάει καλά. Και αν στην τελική δε σας κάτσει ούτε με βάτραχο, ούτε με πρίγκιπα, ε, υπάρχουν και άλλα ζώα.