Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Σας εύχομαι μια υπέροχη Άνοιξη

Η πικρή μικρή αλήθεια είναι ότι είμαι από τους ανθρώπους που αποφασίζουν οι ίδιοι για τη ζωή τους, για όοοοοολα τα ζητήματα, είτε αυτό είναι εφικτό είτε όχι. Κι αν βιαστείτε να αναρωτηθείτε "μα γίνεται να μην είναι εφικτό να αποφασίζεις εσύ για τη ζωή σου?" αφού σας απαντήσω άμεσα και απερίφραστα "ναι, για πάρα πολλούς ανθρώπους είναι", συνεχίζω. 

Αποφάσισα λοιπόν, ότι αύριο έρχεται η Άνοιξη. Το αποφάσισα με την ημερολογιακή πρόφαση της αυριανής ισημερίας, γιατί πρακτικά η κακοκαιρία των ημερών δε με αφήνει να υποστηρίξω κάτι τέτοιο. Το αποφάσισα επί της ουσίας γιατί βαρέθηκα. Βαρέθηκα αυτόν το χειμώνα μέσα μας, έξω μας, τα βαριά σκουρόχρωμα ρούχα, το βιαστικό περπάτημα στους δρόμους, τις γρήγορες παγωμένες ματιές, τα ζεστά γεμάτα καπνό καφέ. Τέρμα όλα αυτά, τώρα ΆΝΟΙΞΗ! Ατέλειωτες βόλτες στην παραλία, λιώσιμο στα παγκάκια να σε χτυπάει ο ήλιος σα γατί, ελαφριά χρωματιστά ρούχα, απλανή τεμπέλικα βλέμματα, καλή διάθεση. ΑΝΟΙΞΗ! Το αποφάσισα! 

Μάζεψα λοιπόν τα χειμωνιάτικά μου ρούχα, τα περισσότερα ζευγάρια μπότες, κατέβασα καλοκαιρινά και ένιωσα πάρα πού καλά με αυτήν την αλλαγή. Η αλήθεια είναι πως άλλη μια φορά το είχα ξανακάνει. Δεν έπιασε! Έριξε τρελό χιόνι τέλος Μαρτίου κι εγώ γυρνούσα με κάτι ελαφριά ρουχάκια και παπουτσάκια που έκαναν τη φίλη μου τη Φένια να λέει "βρε παιδί μου σε παρακαλώ λογικέψου, δε βλέπεις, χιονίζει! και εντάξει τα ρούχα, αλλά κατέβασε ένα ζευγάρι μπότες τουλάχιστον". 'Οχι, ούτε μπότες, ούτε ρούχα! Η Άνοιξη είναι ιδέα! Δεν μπορείς να προδίδεις μια ιδέα με το πρώτο χιόνι! 

Ελπίζω από αύριο η Άνοιξη να είναι κάτι περισσότερο από μια ιδέα για όλους! 

Σας εύχομαι να έχετε μια υπέροχη Άνοιξη στην καρδιά σας!