Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Δεν είναι στη φύση της πολιτικής να εκλέγονται οι καλύτεροι

Όταν ο Όττο Φον Μπισμαρκ έλεγε την περίφημη φράση "η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού", δε νομίζω ότι μπορούσε να φανταστεί πόση απήχηση θα είχε η φράση αυτή. Εντάξει ήταν αρκετά βαρύγδουπη, πρέπει να ομολογήσω, αλλά τόσο?! Και όχι τόσο ανάμεσα στους πολίτες, όσο κυρίως στους πολιτικούς, που οι περισσότεροι από αυτούς - κυρίως μέσα από κυβερνητικά πόστα και κομματικές θέσεις - έμοιαζαν να προσπαθούν να αναμετρηθούν με τη φράση αυτή και να αποδείξουν πόσο καλλί - τέχνες πραγματικά είναι. 

Αν την "τέχνη" στη σφαίρα της πολιτικής τη συνιστούν οι λεπτοί χειρισμοί, η έξυπνη διπλωματία, η εξασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης, η ευημερία των πολιτών και γενικότερα η μετάβαση σε μια καλύτερη κοινωνία, τότε αναμφίβολλα είμαστε στην εποχή όπου πολιτική ως τέχνη, είναι δύο έννοιες απολύτως αδύνατον να συναντηθούν.

Θα μπορούσα να θυμηθώ πολλές άλλες εποχές όπου κυβερνητικές πολιτικές αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές. Δεν μπορώ όμως να θυμηθώ άλλες εποχές - υπό "κανονικές", δημοκρατικές συνθήκες, όπου η άσκηση πολιτικής υπήρξε τόσο χοντροκομένη, τόσο αδαής, τόσο "αναποτελεσματική"! Πόσο περήφανα θα πρέπει να είναι για τους πρώην φοιτητές τους και νυν πολιτικούς, υπουργούς, πρωθυπουργούς, οι σχολές και τα κολλέγια του εξωτερικού όπου φοίτησαν οι έλληνες πολιτικοί? Αν και νομίζω ότι αυτά τα ιδρύματα είναι υπερήφανα για την παραγωγή πολιτικών και δεν μπαίνουν στη λεπτομέρεια του είδους της πολιτικής (καλά ηγεσίας δεν μπορώ να πω με τίποτα) που αυτοί ασκούν. Πολιτικοί - φασόν, αδαείς, ανίκανοι να εμπνεύσουν ή να εμπνευστούν οτιδήποτε, πόσο μάλλον οράματα, σε πλάνα που τους δείχνουν χτυπημένους, αιμόφυρτους, ή γεμάτους αυγά (τα λαχανικά θα έρθουν το καλοκαίρι). Πολιτικοί - φασόν, αδαείς, ανίκανοι, που πιστεύουν ακόμα ότι όλο και κάτι έχει απομείνει να εξαργυρώσουν από το παρελθόν τους στο Πολυτεχνείο, το πιο πρόσφατο πολιτικό - μνημείο του τόπου. Δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτα πια ούτε από εκεί.

Βλέπω δίπλα μου ανθρώπους όλο και πιο εξαντλημένους, πιο θυμωμένους, πιο απελπισμένους και κάπου σύντομα ξέρω ότι θα θυμώσω κι εγώ. Δε μου αρέσουν τα moto και ειδικότερα αυτά της πολιτικής. Όπως όμως λέει και μια άλλη φράση "δεν είναι στη φύση της πολιτικής να εκλέγονται οι καλύτεροι. Οι καλύτεροι δε θέλουν να εξουσιάζουν τους ανθρώπους."