Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Στην τελική μη μου μιλάς καθόλου

Δεν μπορώ να μου λένε τι να κάνω! Να μου λένε κάνε αυτό τώρα και μετά κάνε το άλλο. Δεν μπορώ και ίσως πολλοί με χαρακτηρίσουν αντιδραστικό άτομο, αλλά δε βλέπω και γύρω κανείς να μπορεί! Δεν μπορώ να μου λες αυτήν την Κυριακή ψηφίζεις για αυτό και την άλλη Κυριακή - που είναι η επαναληπτική της προηγούμενης - ψηφίζεις για κάτι άλλο. Δε με νοιάζει αν εσύ αλλάζεις άποψη, μήνυμα, γραμμή, κάθε εβδομάδα, εγώ δεν μπορώ! Και δε ξέρω αν το έχεις πάρει χαμπάρι, αλλά έχω τόσα πολλά να σκεφτώ, να διαχειριστώ, να κάνω, με τέτοια αγωνία, άγχος, στεναχώρια, που δε βρίσκω χρόνο να ονειρευτώ. Και το χειρότερο - αν υπάρχει χειρότερο από αυτό - είναι ότι πρέπει να ξεφύγω και από τη δίνη της σχιζοφρένειας που με οδηγείς, καθώς με θεωρείς ικανό για να ψηφίσω, αλλά ανίκανο για να αποφασίσω τι θα ψηφίσω! Στην τελική, μη μου μιλάς καθόλου, μπορείς?