Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

"Όλοι μου οι φίλοι...πολιτευτήκανε"

Έχει αρχίσει από χθες και συνεχίζεται. Γνωστοί από αυτούς που συναντάς σε κοινωνικές εκδηλώσεις και λες ίσως και μια - δυο κουβέντες παραπάνω, μου στέλνουν προσκλήσεις σε χώρους κοινωνικής δικτύωσης, για να μπω στο γκρουπ που έφτιαξαν ως υποψήφιοι των Καλλικρατικών εκλογών. Δε μπορούσα να φανταστω ότι θα ήταν τόσοι πολλοί! Τελικά ο έλληνας δεν πολιτικολογεί απλώς, κατηγορώντας και επικρίνοντας τους άλλους, αλλά πολιτεύεται και ίδιος, γιατί πραγματικά πιστεύει ότι μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό και οπωσδήποτε χρήσιμο για αυτόν τον τόπο. 

Δε ξέρω τι να σκεφτώ. Μπορεί να είναι κι έτσι. Μπορεί να είναι "όντα πολιτικά" σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλους. Μπορεί απλά να είναι ο τρόπος που το πολιτικό σύστημα αναπαραγάγεται. Μπορεί οι άνθρωποι αυτοί να ζουν σε μια άλλη σφαίρα, όπου η απαξίωση των πολλών για την πολιτική δεν τη φτάνει. Μπορεί να δηλώνουν αντίθεση, ή απλώς να θέλουν να προσθέσουν μία ακόμη σύμφωνη γνώμη σε αυτά που συμβαίνουν. Μπορεί να είναι ευαίσθητοι, ρομαντικοί, ιδεαλιστές, που δε βρήκαν πουθενά αλλού χώρο να εναποθέσουν αυτά τους τα χαρακτηριστικά.

Ψάχνω να βρω κάτι κοινό να τους χαρακτηρίζει. Οι περισσότεροι είναι νέοι άνθρωποι. Οι περισσότεροι έχουν ήδη μια μακροχρόνια σχέση με κομματικούς μηχανισμούς. Για όλους είμαι σίγουρη, ότι θα προτάξουν το "κοινό καλό", ως ανάγκη που υπερβαίνει τα "στενά κομματικά πλαίσια" (τι στοιχειωμένη, "παλαιοκομματική" φράση και αυτή!). Κάποιοι από αυτούς είναι ειλικρινείς - και το εκτιμώ - στο ότι οι ίδιοι, με δική τους θέληση και προσπάθεια κατεβαίνουν στις εκλογές. Άλλοι είναι και συναισθηματικοί και εκφράζουν τη χαρά και τη συγκίνησή τους για την επιλογή τους από το κόμμα. Άλλοι γελοιοποιούνται απίστευτα, λέγοντας πως δεν ήθελαν, αλλά να.... αναγκάστηκαν βρε παιδί! Ευτυχώς που υπάρχουν βέβαια και αυτοί και μας φτιάχνουν το κέφι. Τους συμπονώ και τους συναισθάνομαι.

Δε ψάχνω τους λόγους και τα ελατήρια κανενός. Αυτό που με ενδιαφέρει και παρατηρώ είναι ο τρόπος που διαχειρίζονται τον εαυτό τους μέσα σε αυτό το καννιβαλιστικό παιχνίδι. Και φυσικά θα παρακολουθήσω μέχρι τέλους ποιος θα καταφέρει να επιζήσει.

Γιατί μπορεί οι μισοί Έλληνες να πολιτεύονται και οι άλλοι μισοί να τζογάρουν σε αυτούς που πολιτεύονται, αλλά όλοι ξέρουμε καλά από στημένα παιχνίδια. Έχουμε στήσει τόσα πολλά! Έχουμε παίξει σε τόσα πολλά! Έχουμε τζογάρει σε τόσα, που τελικά χάσαμε τα πάντα! Και είναι κρίμα που όλη αυτή η "τεχνογνωσία" θα πάει χαμένη! Σε ένα πράγμα γίναμε κι εμείς καλοί μετά από χρόνια και δεν μπορούμε να το "κεφαλαιοποιήσουμε". 

Γκαντεμιά!