Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Μια στιγμή αμηχανίας - Εκδήλωση ΕΕΔΑ Αθήνα

Η εκδήλωση που οργάνωσε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) στην Αθήνα (16.01.2017) για το προσφυγικό είχε απ΄όλα, λίγο απ΄όλα. Και ενδεχομένως αυτό να τη μετατέτρεψε τελικά σε "πετυχημένη", πέρα βέβαια από τη μεγάλη προσέλευση κόσμου. Σε μία κατάμεστη αίθουσα, με όρθιους και τη διπλανή αίθουσα και τον εξωτερικό διάδρομο επίσης γεμάτα, εκπρόσωποι της κυβέρνησης, θεσμικοί παράγοντες -αρκετοί από αυτούς στο πάνελ των ομιλητών- πολλά μέλη της Ένωσης, πολλοί διακριτοί για τη δράση τους στο προσφυγικό και στα ανθρώπινα δικαιώματα, άνθρωποι που ήθελαν να ακούσουν τη θέση της Ένωσης και αλληλέγγυοι που διαμαρτυρήθηκαν. Η αλήθεια είναι, ως μικρή σημείωση, πως οι άνθρωποι του πεδίου -αυτοί που βρίσκονται και δουλεύουν κάθε μέρα στις προσφυγικές δομές- δεν υπήρξαν στο πάνελ των ομιλητών, όπου θα μπορούσαν με την αμεσότητά τους και την εμπειρία όλου αυτού του καιρού να μεταφέρουν εικόνες και συμπεράσματα που θα έδιναν έναν άλλο τόνο και περιεχόμενο από αυτόν των ομιλιών-παρεμβάσεων-ερωτήσεων. Αλλά γενικότερα σπάνια προτιμούνται.
 
 
Και θα ήταν όλα μάλλον αναμενόμενα όλα, εάν τρία λεπτά πριν την ολοκλήρωση της ομιλίας του
εκπροσώπου της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, Philippe Leclerc, που ήταν και η εναρκτήρια ομιλία δεν έμπαινε στην αίθουσα μία ομάδα αλληλέγγυων. Άνοιξαν δύο πανό ένα μπροστά στο πάνελ κι ένα στο πίσω μέρος της αίθουσας, άρχισαν να φωνάζουν ρυθμικά συνθήματα, να πετούν χαρτιά, να διαμαρτύρονται. Στη συνέχεια διάβασαν την επιστολή του απεργού πείνας Mohamed A. που βρίσκεται σε καθεστώς διοικητικής κράτησης στο Γ.Α.Δ. Λέσβου για απέλαση, καθώς έχουν απορριφθεί τα αιτήματά του για χορήγηση ασύλου και δήλωσαν την αλληλεγγύη τους. Είχαν σκεπάσει τα πρόσωπά τους, ενώ τραβούσαν φωτογραφίες τα δικά μας ακάλυπτα πρόσωπα. Νομίζω όλη η διαμαρτυρία κράτησε περίπου 15 λεπτά και πετώντας αμπούλες αποχώρησαν. Το ακροατήριο ήταν σιωπηλό και ήρεμο όπως και το πάνελ. Δεν υπήρξε καμία αντίδραση, ούτε φωνές, ούτες φασαρίες και το κλίμα ήταν ήρεμο σε όλη τη διάρκεια. Κι έτσι μία Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αντιμετώπισε το δικαίωμα στη διαμαρτυρία.
 
Δεν ένιωσα παράξενα, έχω βρεθεί πάρα πολλές φορές σε παρόμοιες διαμαρτυρίες, κατανοώ απολύτως τους λόγους, τους τρόπους, συμφωνώ με την επιστολή που διάβασα προσεκτικά, όπως διάβασα και τον "αντίλογο" της επόμενης μέρας για τον τρόπο της διαμαρτυρίας, από που έως που είναι διαμαρτυρία, που τελειώνει και που αρχίζει και άλλα. Και δεν έχω τίποτα να πω για αυτές τις εκτιμήσεις. Αλλά θέλω να σας εξομολογηθώ εκείνη τη στιγμή αμηχανίας. Εκείνη τη μικρή στιγμή που νιώθεις αδύναμος και ευάλωτος, όταν κάποιος με καλυμμένο πρόσωπο φωτογραφίζει το δικό σου ακάλυπτο. Όχι, δεν θέλησα να "ανταποδώσω" κι έτσι η φωτογραφία είναι από το ένα πανό. Μια στιγμή αμηχανίας. Μόνο αυτό ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.
 
 
 
 

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Πάμε Αθήνα

Δύο σημαντικές εκδηλώσεις αυτήν την εβδομάδα μας κάνουν να μπούμε στο αεροπλάνο και να κατηφορίσουμε στην Αθήνα. Και είναι βέβαια πάντα ευπρόσδεκτη η ευκαιρία να δούμε φίλους και αγαπημένους εκεί, όπως και να κάνουμε συναντήσεις και συζητήσεις, να ανταλλάξουμε απόψεις και να σχεδιάσουμε δράσεις για τον επόμενο καιρό με φορείς, κινήματα και οργανώσεις για τα φλέγοντα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν όλους. Ένα ωραίο mix "επίσημου" και "ανεπίσημου" "προγράμματος".


 Η μία, αυτή που διοργανώνει η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για το προσφυγικό με τη συμμετοχή του εκπροσώπου της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα και του Προέδρου της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Δευτέρα 16.01. ΕΣΗΕΑ). Για μέλη της Ένωσης όπως εγώ που το προσφυγικό (και ειδικότερα για μένα η συγκρότηση του πολιτικού υποκειμένου σε συνθήκες εκτοπισμού και ζητήματα συνόρων, buffer zones και διέλευσης) είναι το αντικείμενο μελέτης και ενασχόλησής μας, δεν θα γινόταν να λείψουμε. Θα παρουσιαστούν επίσης συμπεράσματα και κρίσιμα σημεία από τα προγράμματα που τρέχουμε με την ΕΕΔΑ στα προσφυγικά πεδία. 
 
 
 
Και η άλλη, του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου για την παρουσίαση του βιβλίου Η πάλη ενάντια στην Ισλαμοφοβία, μια άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση αυτήν την εποχή, αλλά και για την αμέσως επόμενη. (Τρίτη 17.01. Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Φειδίου 14). Επέλεξα να μην πω πολλά θεωρητικά (ίσως μία βάση θεωρίας μόνο), αλλά να αναφερθώ κυρίως στο πλέγμα του ρατσιστικού λόγου όταν αυτός παίρνει θρησκευτικό υπόβαθρο και μία σειρά από ζητήματα που εγείρονται σε αυτό το πλαίσιο για την παρούσα, αλλά και για την επόμενη μέρα.


Τα λέμε Αθήνα λοιπόν αυτήν την εβδομάδα.

 

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Με μια ματιά

Ρίχνω μια γρήγορη πρωινή ματιά για το προσφυγικό στις πρώτες μέρες του νέου χρόνου. Νομίζω η εικόνα θα μπορούσε να συνοψιστεί στα εξής: Ότι άλλαξε είναι προς το χειρότερο, η στασιμότητα συνεχίζεται, η άρνηση παραμένει άκαμπτη, η Ευρώπη χάνει τις μάχες των αξιών της τη μία μετά την άλλη (πόσες άραγε θα αντέξει να χάσει ακόμα;) και κανείς δεν γνωρίζει τι θα κυοφορήσει ο νέος -μόνο ημερολογιακά- χρόνος. Και συνθέτοντας συνοπτικά την -παρακάτω- εικόνα σκέφτομαι ότι αυτοί οι άνθρωποι (πρόσφυγες) σε αυτήν την Ευρώπη θα ζήσουν.
 
ΕΛΛΑΔΑ: Εξαιτίας του φόβου ότι μπορεί να μεταφερθούν σε άλλο νησί ή ακόμη και στην Τουρκία, οι πρόσφυγες από τον καταυλισμό της Μόριας αρνούνται να μεταφερθούν στο αρματαγωγό Λέσβος που έχει σταλεί στο νησί, παρότι ενημερώθηκαν ότι το πλοίο είναι εκεί και εξοπλισμένο μόνο για να τους φιλοξενήσει. Μόνο 100 πρόσφυγες δέχθηκαν να μεταφερθούν.
ΙΡΛΑΝΔΙΑ: Οι ιταλικές αρχές αποφάσισαν να μην επιτρέψουν στο ιταλικό έδαφος την αξιολόγηση της ασφάλειας των υποψηφίων για μετεγκατάσταση στην Ιρλανδία, από αστυνομικούς της Ιρλανδίας. Το  ιρλανδικό Υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε ότι αυτό έχει ως  άμεση συνέπεια τη στασιμότητα ως προς τη δέσμευση της ιρλανδικής κυβέρνησης να δεχτεί τουλάχιστον 623 πρόσφυγες από την Ιταλία έως το τέλος του 2017.
Ιρλανδία (βέβαια, βέβαια) σημειώνω: το 2015 (10/09) η ιρλανδική κυβέρνηση καθιέρωσε το Ιρλανδικό Πρόγραμμα Προστασίας για τους Πρόσφυγες (IRPP) και συμφώνησε να δεχθεί περίπου 4.000 στο πλαίσιο των προγραμμάτων επανεγκατάστασης και μετεγκατάστασης. Από το σύνολο των 2.662 αιτούντων άσυλο που έπρεπε να μεταφερθούν από hotspots στην Ιρλανδία σταδιακά και πριν από το τέλος του 2017, οι 623 θα ήταν από Ιταλία και 1.089 από Ελλάδα, ενώ για το υπόλοιπο (910 άτομα) δεν έχει ακόμα αποφασιστεί.  Μέχρι σήμερα  κανένας αιτών άσυλο δεν έχει  μεταφερθεί από την Ιταλία στην η Ιρλανδία.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Οι διαδικασίες του Δουβλίνου που αφορούν επιστροφές  στην Ελλάδα έχουν ανασταλεί -ως γνωστόν- επίσημα από το Υπουργείο Εσωτερικών της Γερμανίας από τον Ιανουάριο του 2011. Ωστόσο, με την πρόσφατη απόφαση (30/12/2016) η αναστολή αυτή τελειώνει στις 15 Μαρτίου 2017 -ως γνωστόν- (ημερομηνία που υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) και οι επιστροφές θα ξεκινήσουν πάλι. Με υπόδειξη της  Επιτροπής η Γερμανία διευκρίνισε ότι ευάλωτες ομάδες αιτούντων άσυλο, συμπεριλαμβανομένων των ασυνόδευτων ανήλικων, δεν θα υπόκεινται σε αυτές τις διαδικασίες. Οψόμεθα.
ΙΤΑΛΙΑ: Μετά την αλλαγή της κυβέρνησης στην Ιταλία μια νέα εγκύκλιος που διανεμήθηκε  από τον επικεφαλή της ιταλικής Αστυνομίας στις αστυνομικές αρχές της χώρας, περιγράφει μια αυστηρότερη πολιτική για τον έλεγχο της μετανάστευσης. Ένα από τα μέτρα είναι η μεγάλης κλίμακας χρήση της κράτησης για τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης και η προώθηση της επιστροφής σε τρίτες χώρες.
ΙΣΠΑΝΙΑ: 85 ισπανικές ΜΚΟ έγραψαν μια ανοικτή επιστολή προς τον Ισπανό υπουργό Εσωτερικών (Juan Ignacio Zoido). Ζητούν διευκρινίσεις για τις πιθανές επαναπροωθήσεις πάνω από 1000 ατόμων από τα χερσαία σύνορα (θύλακας Θέουτα Ισπανία-Μαρόκο) στις αρχές του 2017. Σύμφωνα με τα ισπανικά ΜΜΕ  περίπου 1.100 άνθρωποι προσπάθησαν να περάσουν πάνω από τον συγκεκριμένο συνοριακό φράκτη το βράδυ της Πρωτοχρονιάς. Μόνο δύο τα κατάφεραν
 σοβαρά τραυμτισμένοι και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.
Και η ΜΑΛΤΑ αναλαμβάνει την Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ και ανακοινώνει το πρόγραμμά της με προτεραιότητα -τι άλλο;- το προσφυγικό. Οψόμεθα επίσης.
 https://www.eu2017.mt/en/Documents/NationalProgramme_EN.pdfutm_source=ECRE+Newsletters&utm_campaign=efe3522cd2-  
 
* Φωτογραφία: Ένα αγόρι μεταφέρει κουβάδες με νερό μέσα στο χιόνι, στον καταυλισμό προσφύγων στα Διαβατά, κοντά στη Θεσσαλονίκη. 11 Ιανουαρίου 2017. © MSF/ Alexandros Avramidis

 

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Ακόμη και στην κατασκευή μιας υπεραπλουστευμένης πραγματικότητας η ανθρώπινη ζωή πρέπει να αξίζει κάτι παραπάνω

Ο ρόλος της διαμεσολάβησης στην πληροφορία παραμένει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ζητήματα που εδράζεται στη θεωρία των ΜΜΕ και επεκτείνετε  στον ρόλο της στην κατασκευή της πραγματικότητας, που για μένα είναι και το πιο ενδιαφέρον σημείο της.
 
Σε ρεπορτάζ που προβλήθηκε στο κεντρικό δελτίο της δημόσιας τηλεόρασης ένα προσφυγόπουλο μιλάει για εννιά θανάτους στη Μόρια από το χιόνι. Στο αρχείο της ΕΡΤ1, περίπου στις 12:00 το βράδυ, εμφανίστηκε το ρεπορτάζ για τη Μόρια με κομμένο το σημείο όπου μιλάει το προσφυγόπουλο για τους εννιά νεκρούς.
Κι εδώ έχουμε το εξής θέμα:  Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ -που και εγώ άκουσα στην εκδοχή με τους νεκρούς- κόπηκε και ράφτηκε για να μην αποκαλυφθεί ότι υπάρχουν νεκροί από το κρύο στη Μόρια, ή επειδή δεν είναι αλήθεια;

Δυσκολεύομαι να απαντήσω, όπως και να μπω στην υπεραπλούστευση ότι θα διαλέξω εγώ, ο καθένας, τι είναι αλήθεια και το θέμα πάει, τέλειωσε. Ακόμη και αν απορρίψουμε όλες τις αιτιάσεις για κάτι τέτοιο (ρόλος των ΜΜΕ, των δημόσιων Μέσων, κτλ), ακόμη και στην κατασκευή μιας υπεραπλουστευμένης πραγματικότητας η ανθρώπινη ζωή πρέπει να αξίζει κάτι παραπάνω.
 
Το ρεπορτάζ της ΕΡΤ1 όπου αναφέρονται οι εννιά νεκροί μπορείτε να  δείτε εδώ: http://tetartopress.gr/%CF%84%CE%B9-%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%B2%CF%8E%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%B1/
 
 Το ρεπορτάζ στο αρχείου μετά το μοντάζ: http://webtv.ert.gr/katigories/enimerosi/diskoles-ores-gia-tous-prosfiges-stin-moria/
 
Χρησιμοποίησα ως πηγή το: http://tetartopress.gr και βοήθησε η ανάρτηση της Ελένης Τ.
 
 
 
 
Serbia/Beograd/Jan 11,2017.
A migrant washes himself outside of a warehouse in Beograd.
Giorgos Moutafis on assignment with Paul Ronzheimer